Just another WordPress.com site

Kennelly: Το Δώρο του Ιρλανδού (ΙΙ)

 

 

 

ΙΤΙΑ

 

Για να εννοήσεις λίγο
Πώς μπορεί
Να διατηρηθεί μια κλονισμένη αγάπη

Σκέψου
Την απέραντη γαλήνη
της ιτιάς

Μετά τη θύελλα.
Σήμερα ξημερώθηκε τέλεια ήρεμη
Μα χθες τη νύχτα, αυτήν την μεγαλόσχημη μορφή

Την έσεισε, τη χτύπησε
Κάτι που μού ‘μοιασε
Σαν μίσος κοσμικό,

Σατανική επιθυμία
Για σύγχυση και για κατατρεγμό,
Λεηλασία κι εξόντωση

Κάθε κλαδιού και φύλλου
Με κάθε είδους πονηρό
Στρατήγημα

Έτσι ώστε τώρα να μην μπορώ να συλλάβω
Πώς έγινε και πέθανε ο εφιάλτης,
Πώς πέρασε και γύρισε

Σε τούτη τη
Γαλήνη,
Την καθαρή ηρεμία

Που μοιάζει ακλόνητη.
Ένα κλαδί που δεν το φτάνω, λέει:
«Μου κάνει καλό

Να αισθάνομαι
Την μεταμορφωτική πνοή
Του κακού

Επειδή χθες
Οι ρίζες που με τρέφουν
Ήταν χωμένες στην απάθεια του πηλού.

Αλλά αν δεν ήταν η μανία αυτή
Πώς θά ‘χα απαλλαχτεί απ’ τον αργό μου θάνατο;
Πώς θά ‘ξερα

Ότι η δουλειά της θύελλας
Είναι να μου τρομοκρατεί τις ρίζες
Και να με κάνει νέο κλαδί;»

 

 

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ

 

Το ταβάνι είναι έρημο
Οι τοίχοι είναι έρημοι
Τα δέντρα ριγούν από ευγλωττία
Πού έχεις πάει;
Είναι ένας ήχος πίσω απ’ όλους τους ήχους
Ο ήχος των ψυχών
Το θρόισμά τους καθώς αγγίζονται
Σαν δέντρα σε έμπειρο άνεμο.
Ένας φίλος πέθανε χθες
Ένας φίλος θα πεθάνει σήμερα
Ένα παιδί θα το εγκαταλείψουν
Ένα κορίτσι θα πάει στη Λιβύη
(«Σίγουρα κάπου υπάρχουν άνθρωποι που λένε αυτό που σκέφτονται»)
Πού έχεις πάει;
Η ομιλία των δέντρων δεν προδίδει τίποτα,
Αν μπορούσα στ’ αλήθεια ν’ ακούσω
Ίσως και ν’ άκουγα ό,τι έχουνε να πουν
Και νά βρισκα
Γιατί μιλάς όπως μιλούν τα δέντρα.
Δεν μπορώ ν’ ακούσω.
Πού έχεις πάει;

 

 

 

BRENDAN KENNELLY

Brendan Kennelly, Η Πέτρα του Brendan Kennelly, Ερατώ, 1992

Συλλογική μετάφραση (Σαντορίνη, Μάιος 1992).  Τελική επεξεργασία και παρουσίαση:          Λιάνα Σακελλίου

 

 

 

2 responses

  1. αρχετυπική μορφή το δέντρο. τραγικά βασανισμένο και ανθεκτικό, όπως οι ψυχές (ιτιές, βελανιδιές, λεύκες…). Ψυχές βαθειά ριζωμένες τα ιρλανδικά δέντρα, γεμάτα ξωτικά με θησαυρούς και κέλτικες μαντινάδες

    Αυγούστου 25, 2011 στο 4:57 μμ

  2. Κατοικίες πνευμάτων τα δέντρα, δεν είναι καθόλου τυχαία η παρουσία τους στον Κένελι και τον Γέητς… ακόμη και μια «πρόχειρη» αναφορά στα δέντρα έχει τη σημασία στην ιρλανδική ποίηση. Εδώ δε…
    Σ.Η.

    Αυγούστου 25, 2011 στο 5:19 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s