Just another WordPress.com site

Τα μεταξωτά μου μέλη θε ν’ απλώσω

 

 

 

Μ ά τ σ η   Χ α τ ζ η λ α ζ ά ρ ο υ   (1914-1987)

 

Ποιήτρια, ελάχιστα γνωστή στο κοινό της ποίησης. Δεν είμαι κατάλληλη να μιλήσω για το έργο της, γιατί τώρα μόλις άρχισα να το ψηλαφώ. Εκείνο βέβαια που μου έκανε αίσθηση, είναι η φλόγα, το πάθος που αναδύεται απ’ αυτό. Λίαν προσεχώς, θα έχουμε  στο Πτερόεν την Εισαγωγή της  Λαμπρίνας Μαραγκού για το βιβλίο που ετοιμάζει  σχετικά με την Μ. Χ. και την ποίησή της.  Φαίνεται πάντως, από τα λίγα που ξέρω, πως η Χατζηλαζάρου συνάντησε αρκετές δυσκολίες στον χώρο των καταξιωμένων ποιητών, και ως ποιήτρια, αλλά και ως γυναίκα που ερμήνευε την ζωή μέσα από τον γήινο αλλά και έντονα υπαρξιακό ερωτισμό της.

– Βασιλική Φράγκου

 

 

 

 

Α  Τ  Ι  Τ  Λ  Ο 

                                                                Στην  Σ. Χ.

Ετούτες τις λαχτάρες του Μαγιού πώς να τις σβήσω;
Ετούτα τα κλάματα ενός αιθέριου σούρουπου πώς να στερέψουνε;
Θρηνώ όλες τις χαίτες των κοριτσιών που ‘ναι ριγμένες
επάνω στα μαξιλάρια του συμβατικού έρωτα.
Θα τους δώσω μες στην ποδιά μου ένα άσπρο τριαντάφυλλο
κι ένα κόκκινο –- ίσως τα δούνε, ίσως τα μυρίσουνε.
Θα τους δώσω μια χρυσόμυγα που βρίσκει ξαφνικά τον ήλιο
τραγουδώντας μες στα μαλλιά μου –- ίσως τη δούνε,
ίσως την ακούσουνε.
Θα τους πω: κοιτάτε τους άντρες τους λεβέντες, τους ελεύθερους,
τον άντρα λιοντάρι, τον άντρα καραβιού κατάρτι, τον άντρα έλασμα
και τόξο και φωνή από κορφοβούνι σε κορφοβούνι – τότε ίσως του
δοθούνε, ναι, ίσως ερωτευθούνε.
Αν είχα τη φωνή που ζητάω, μια πολιτεία ολάκερη δε
θα μου ‘φτανε για να την παρασύρω στο ανοιξιάτικό μου διάβα.
Ρωτάω: άνθεξε ποτέ κανένας στα δειλινά που δεν πεθαίνουνε,
και στις ευωδίες που δε χάνουνται αλλά γίνονται σκιές μας,
και στις πέντε μας αισθήσεις όταν λαχανιάζουνε και κράζουν
την καρδιά μας;
Τα μεταξωτά μου μέλη θε ν’ απλώσω πάνω σε μιαν άμμο δροσερή,
το βλέμμα μου θε να χάσω μες στ’ ανεξάντλητο γαλάζιο της
δικής μου θάλασσας, οι αναπνοές μου κι οι παλμοί μου θε να ‘ναι
οι αναπνοές και οι παλμοί του διάχυτού μου έρωτα.
Έρωτα, αγάπη, πόθο, ηδονή,
Έρωτα, Έρωτα.

 

 

Α  Τ  Ι  Τ  Λ  Ο

 

Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,
όλα τα μάτια, και τους καημούς, τα βράχια, τ’ ακρογιάλια,
τους αετούς, τη μουσική όλων των κλαριών, τον αφρό όλων των κυμάτων.
Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,
όλους τους ασφόδελους που φύτεψα στα βράχια, όλα μου
τα μεράκια, τα ντέρτια – το τσιφτετέλι και το ζεϊμπέκικο,
το κρεμεζί μου το μαντίλι και τις γαλάζιες μου τις χάντρες.
Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,
όλα μου τα κολύμπια στην Κινέτα, τον έρωτά μου με το φως
και τα βότσαλα, την αναπνοή μου όταν αγαπώ, τη χαρά μου όταν ζω.
Απλώνω την αγκαλιά μου και συνάζω,
όλες τις μέρες του χρόνου –- δικές μου είναι, από τη μιαν
αυγή στην άλλη –- με πλημμυρίζουνε ανοιξιάτικες ευωδίες,
ξεφάντωμα και κορεσμός του ήλιου.

 

 

Α  Τ  Ι  Τ  Λ  Ο 

 

Η νύχτα έπεσε στο πέλαγος –- για μένα πού είναι η μέρα;
Πού ‘ναι οι αχτίδες του ήλιου πάνω στα βλέφαρά μου,
πού ‘ναι οι καημοί της σάρκας μου πάνω στην άμμο, πού ‘ναι
ο γκιώνης, τα τζιτζίκια, κι οι πέντε μου φωνές;
Αύριο θα σμίξω τα δυο σου σκέλη, μήπως γεννηθεί ένα μικρό
λυπητερό παιδάκι, θα το λένε Ιούς, Μανιούς, ίσως και
Aqua Marina.
Φέρτε μου να γεννήσω όλα τα μωρά της πλάσης, δώστε να
πεθάνω όλους τους θανάτους.
Μερικές χορδές μουσικής φθάνουνε για να τρέξουμε
γυμνοπόδαροι μες στη χλόη του Βορρά, για να μετρήσουμε
όλες τις σταγόνες του σώματός μας και για να πλέξουμε
με το ‘να μας χέρι όλες τις ψάθες των ρεμβασμών μας.

 

 

 

ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ

Μάης, Ιούνης και Νοέμβρης (με το ψευδώνυμο Μάτση Ανδρέου), Ίκαρος 1944
[Translatum/ Ποίηση της Θεσσαλονίκης /Μάτση Χατζηλαζάρου]

 

 

 

 

 

 

2 responses

  1. hanrahan

    Δυναμίτης η ποίηση της Χατζηλαζάρου,όπως και η ίδια, δε λέω! Και γιατί έμεινε στο σκοτάδι τόσα χρόνια; Θα την ψάξω. Να ξαναβάλετε έργα της!

    Αυγούστου 9, 2011 στο 7:32 μμ

    • Συμφωνούμε και στα δύο πρώτα. Το τρίτο το ψάχνουμε κι εμείς. Ευπρόσδεκτες οι ιδέες! Ότι θα αναρτήσουμε και πάλι ποιήματά της αλλά και άρθρα που θα γράψουμε, ως αποτέλεσμα δικής μας έρευνας, είναι απολύτως βέβαιο…Χαιρόμαστε που σας έκανε τόσο θετική εντύπωση… Σας καταλαβαίνουμε!

      Αυγούστου 9, 2011 στο 9:06 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s