Just another WordPress.com site

με αδιανόητα νεύματα και μυστικές ανθοφορίες

 

 

 

Α Ν Α Φ Ο Ρ Α   Σ Τ Ο Ν   P A U L   K L E E

 Ζωγραφική: Paul Klee

 

Επειδή ήλθα
ανθίζουν τα Σύμπαντα
μέσα στου Κόσμου το Αμάλθειο Κέρας.

Υπάρχω.

Πατήρ πάντων και λόγος ειμί—
ήλιο, σελήνη κι αστέρες
ή ελιγμούς ιστίων στη θάλασσα
γράφω με χρόες, φωνήματα
κι επινοώ
με αδιανόητα νεύματα
και μυστικές ανθοφορίες.

Και βρίσκομαι πίσω
από κάθε ψηλάφημα
από κάθε ασθμαίνον φιλί
από κάθε Ανάστασης άγγιγμα
και τρέμω κι οργάζομαι
στων ανέμων την έκδοτη σάρκα
στων εποχών τις οιμωγές, τις ηδονές
στων μακρινών Αστερισμών
τους άχρονους γόους.

Και σαν θα φύγω
θα πέσει το σούρουπο
θα σαβανώσουν και πάλι το φως
θα επιβάλει τη σκιά του το κενό
απανταχού
αφού θα έχω ανεπίστροφα
πλέον φύγει.

~.~

 

Σ π ύ ρ ο ς   Η λ ι ό π ο υ λ ο ς

14 responses

  1. ΜΙΚΡΗ ΛΟΥΛΟΥ

    Αγαπητέ κύριε,το ποίημά σας είναι κάργα ποιητικό,με τις ανάσες του,την μουσικότητά του,την αυθυπαρξία του,την Ομορφιά του τέλος πάντων!
    Ωστόσο,δεν συμμερίζομαι το ρομαντικό του πνεύμα.Δεν τελειώνει η ζωή επειδή εμείς φεύγουμε απ΄αυτήν,δυστυχώς ή ευτυχώς εξακολουθεί να υπάρχει και μαζί της κι εμείς που θα έχουμε φύγει. Ως ενέργεια,ίσως…

    Αυγούστου 23, 2011 στο 10:55 πμ

    • Αγαπητή και ερασμία κυρία, τα λόγια σας βάλσαμο στις χαίνουσες πληγές μου. Ούτε εγώ το συμμερίζομαι, ομολογώ, ίσως μάλιστα και να το οικτίρω (τώρα)! Εν τούτοις, κάποιες άλλες μέρες, όταν ευρισκόμουν χαμαί στο παρκέ, με βοήθησε να σηκωθώ για να δημιουργήσω τις ανάσες(που μου έλειπαν…)και την μουσικότητα (αρμονία που είχα χάσει), αρετές τις οποίες γενναιόδωρα επισημαίνετε. Η παραμυθία της τέχνης, βλέπετε… Είμαι σίγουρος ότι επ’ αυτού συμφωνείτε –ίσως και να υπερθεματίζετε.
      Με βαθύτατη εκτίμηση.
      Σ.Η.

      Αυγούστου 23, 2011 στο 11:33 πμ

  2. ΜΙΚΡΗ ΛΟΥΛΟΥ

    ω,ω,τί βλέπω;απολογείστε ρομαντικέ κύριε;Δεν θα τόθελα,μιάς που είναι όμορφο να υπάρχουν άπειρες εκφάνσεις και εκφράσεις ζωής,όσοι και οι άνθρωποι…ίσως!
    Μπροστά στην ομορφιά άλλωστε,οι απόψεις -ευτυχώς-υποχωρούν. Από την άλλη,δεν το κρύβω,η απάντησή σας είναι συγκινητικά ανθρώπινη.
    Σας ευχαριστώ!

    Αυγούστου 23, 2011 στο 4:10 μμ

    • Ευγενεστάτη Δεσποσύνη,
      Και ένα ακόμη βήμα, ίσως ολίγον τολμηρό, λογαριάζω να κάμω, ώστε να αναγαλιάσει η τρυφερή καρδιά και η ευγενική ψυχή σας. Στην αυριανή ανάρτηση τού βλογ, θα αντιστρέψω το απαισιόδοξο κλίμα με ένα ποίημα το οποίον θα ανατρέπη το πνεύμα του παρόντος. Θα είναι δε –ναι, ναι!– αφιερωμένο σε εσάς.
      Με την εκτίμηση που καλώς γνωρίζετε ότι τρέφω προς το πρόσωπό σας (πόσο θα ήθελα να το ιδώ!), άνευ όρων, πάντα!
      Σ.Η.

      Αυγούστου 23, 2011 στο 4:34 μμ

  3. ΜΙΚΡΗ ΛΟΥΛΟΥ

    Ανυπομονώ κύριε ιππότη!

    Αυγούστου 23, 2011 στο 7:11 μμ

  4. Ελπίζω να μην σας απογοητεύσω!

    Σ.Η.

    Αυγούστου 23, 2011 στο 8:12 μμ

    • ΜΙΚΡΗ ΛΟΥΛΟΥ

      Λίγο έλειψα αγαπητοί μου κύριοι και εγινε της τρελής! Μα καλά,γιατί δεν με περιμένατε,να σχολιάσω πρώτη; Και μη με παρεξηγείτε,δεν πρόκειται γιά εγωϊσμό από μέρους μου,αλλά γιά…Τέλος πάντων,στο θέμα μας. Πολύ σας ευχαριστώ γιά την ευγενή αφιέρωση αγαπητέ κύριε και ελπίζω να μην έχουμε άλλα…σαβανώματα. Μα τί στο καλό σας πιάνει εσάς τους ποιητές και κλαίτε τη μοίρα σας; Πολύ φοβάμαι πως θα συμφωνήσω με την Βασιλική Φράγκου αν και στιγμές,μου μοιάζει λίγο…χαζοχαρούμενη! Ελπίζω να μην με παρεξηγήσει γιά την ειλικρίνειά μου. Τί στο καλό; Εσείς δεν είστε που το παίζετε ή που είστε θέλω να πιστεύω ιππότες του διαδικτύου;
      Με αγάπη
      Μ.Λ

      Αυγούστου 24, 2011 στο 7:36 μμ

      • Ε όχι και χαζοχαρούμενη Μικρή Λουλού, μάλλον μ’ έχεις παρεξηγήσει! Αλλά δεν θα προσπαθήσω να σου αλλάξω γνώμη, γιατί δεν βγαίνει πουθενά μια τέτοια εξήγηση.
        Οι ισορροπίες είναι λεπτές και οι ποιητές περισσότερο μοιάζουν με ακροβάτες. Ανάμεσα στο σαβάνωμα και στη γιορτή δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση άλλωστε… Εγώ γυρεύω αυτή την ισορροπία ανάμεσά τους, ίσως.

        Βασιλική Φράγκου

        Αυγούστου 24, 2011 στο 8:02 μμ

  5. Απαραμίλλως ερασμία Δεσποσύνη, καλή μου Μ.Λ.
    Ομολογώ ότι με τον τρόπο σας με κάματε να υπερβώ την παλαιά παραμυθία, ώστε να αναζητήσω νέα. Ιδού λοιπόν η «Αναφορά στην Μ.Λ.». Δεν ημπορούσα, βλέπετε, να κοιμηθώ απαραμύθητος.
    Επιπροσθέτως, εχθές το μεσημέρι, ενθουσιασμένος από το σχόλιό σας των 10:15’, και νοιώθοντας «τόση καλοσύνη γύρω μου κι εντός από του παντός την μεγαλοσύνη», έκαμα μια καλή πράξι: Ετάϊσα έναν απαστράπτοντα, αυτοκρατορικό, ούτως ειπείν, πλην γερασμένο κύκνο, σε μια λίμνη όπου οι πάπιες, τσαούσες και τσακπίνες, δεν τον άφηναν να σταυρώση μπουκιά τον καψερό, από το ψωμί που επετούσαν τα παιδάκια. «Έλα, Κύκνε», του είπα. Έδειξε τα μάλα ευτυχής με τις τηγανητές πατάτες που του προσέφερα. Μετά τον έπιασε τσέρλα. Γενικώς πάντως, εφάνηκε να το διασκεδάζη απαρακωλύτως το όλον πράγμα. Ιδίως, όταν, για να με πειράξη (;), και αφού κόντευε να χορτάση, μου εδάγκασε ανεπαισθήτως το δάκτυλο. Είμαι βέβαιος ότι γελούσε μέσα του. Ζει στο τώρα, θάνατον δεν γνωρίζει.
    Σ.Η.

    Αυγούστου 24, 2011 στο 12:50 μμ

    • Βασιλίδης

      Ενδιαφέροντα αυτά αλλά αν ο κύκνος δε γνωρίζει θάνατο, που οφείλεται το πασίγνωστο κύκνειο άσμα;

      Αυγούστου 24, 2011 στο 2:58 μμ

      • Καλώς τον φίλο Β.
        Δεν υπάρχει κύκνειο άσμα παρά μόνο μεταφορικά. Η πεποίθηση ότι κάποιο είδους κύκνου πριν πεθάνει τραγουδά μελωδικότατο θρηνητικό άσμα γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα τον 3ο αι. π.Χ. και έγινε θαυμάσια αφορμή για ποιητικά και μουσικά έργα.
        Σ.H.

        Αυγούστου 24, 2011 στο 6:33 μμ

  6. DONIA

    Αγαπητοί φίλοι,ενδιαφέρθηκα για το μπλογκ σας,γιατί είδα στα σχόλια τις λέξεις ιππότης,δεσποσύνη,ιπποσύνη κλπ., καθώς έχω ενσκύψει εις το όλον θέμα με αρκετή σοβαρότητα θάλεγα.Μετά λύπης μου όμως,δεν βρήκα αυτό που περίμενα,διότι γενικώς επικρατεί ένα περιπαικτικό πνεύμα έως φαιδρό θα έλεγα.Και όμως,είμαι άνθρωπος καλών προθέσεων και επί πλέον,οι αναρτήσεις σας ως επί το πλείστον μου έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον.Ελπίζω αργά ή γρήγορα να βγάλω μια άκρη,σε ό,τι αφορά τα σχόλια θέλω να πω.
    Φιλικά
    ΔΟΝΙΑ CAVALLO

    Αυγούστου 24, 2011 στο 8:51 μμ

    • Αγαπητή φίλη, το ότι είσαι άνθρωπος καλών προθέσεων είναι φανερό. Πιστεύω πάντως ότι έχεις παρερμηνεύσει το πνεύμα κάποιων σχολίων, που δεν είναι «περιπαικτικά» αλλά παιγνιώδη, που είναι «φαιδρά» αλλά με την έννοια του εύθυμου και του ανοιχτόκαρδου, δηλαδή όχι με την έννοια που καταχρηστικά αποδίδεται στη λέξη. Η λέξη «φαιδρός» (από το αρχαίο ρήμα «φάω»=φωτίζω, λάμπω) σημαίνει ότι κάποιος δεν είναι στεγνός ή κατηφής. Παρά τα «σαβανώματα» λοιπόν, κατηφείς δεν είμαστε. Με συγχωρείς αν παρασύρθηκα από το πάθος μου για τη γλώσσα –ασφαλώς δεν είχα την πρόθεση να σου κάνω μάθημα. Άλλωστε δεν είμαι γλωσσλόγος. Και το να χρησιμοποιεί κανείς τις λέξεις με την τρέχουσα ή επικρατούσα σημασία τους δεν είναι καθόλου κακό βέβαια, αφού η γλώσσα δεν θεσμοθετείται. Ευχαριστούμε για την επικοινωνία και τον σχολιασμό, και ελπίζουμε νε συνεχίσεις να βρίσκεις τις αναρτήσεις μας ενδιαφέρουσες. -Σ.Η.

      Αυγούστου 24, 2011 στο 9:24 μμ

  7. @DONIA

    Ως μουσικός επιμελητής και επειδή ο Σ.Η. έδωσε την εντύπωση ίσως ότι σας «μάλωσε», σας χαρίζω αυτό το τρυφερό, τρυφερότατο Intermezzo από την Cavalleria rusticana –

    ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΙΔΗΣ

    Αυγούστου 24, 2011 στο 9:47 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s