Just another WordPress.com site

William Blake (3) : Από τα «Προφητικά Βιβλία» : Θελ ~ Ευρώπη ~ Μίλτων

 ΜΙΚΡΑ  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

 

 



 

Η   Θ ε λ  είναι μια αγέννητη ψυχή που αρνείται να ζήσει στον υλικό κόσμο. Το δε γνωμικό της (« …αλυσίδα αργυρή … λύχνο χρυσό» από τον Εκκλησιαστή, κεφ. 12),  θεωρείται ως απόρριψη της αγγλικανικής εκκλησίας από τον Μπλέηκ.

Ε υ ρ ώ π η :   Ο Μπλέηκ  βλέπει τους ανθρώπους να υφίστανται ανείπωτα δεινά, και ταυτόχρονα μια ανίερη συμμαχία ανάμεσα στην οργανωμένη θρησκεία (που απορρίπτει την ενόραση) και την τυραννική εξουσία.

Μ ί λ τω ν :  Εδώ ο John Milton επιστρέφει από τον Ουρανό, ενώνεται  με τον Μπλέηκ  και, μεταξύ άλλων, κάνει ένα μυστικό ταξίδι για να διορθώσει τα πνευματικά του σφάλματα.


 

 

 

Α Π Ο   Τ Ο  Β Ι Β Λ Ι Ο  Τ Η Σ  Θ Ε Λ  (1780)


 

 Τ ο  Γ ν ω μ ι κ ό  τ ή ς  Θ ε λ

Ξέρει ο Αητός τί κρύβει η γη;

Ή θα ρωτήσει τον Τυφλοπόντικα;

Η Σοφία θα γίνει αλυσίδα αργυρή;

Η Αγάπη θα μπει σε λύχνο χρυσό;

[ Η  Θ ε λ ]

Α! Η Θελ είναι σαν τόξο δροσερό, σαν σύννεφο περαστικό,

Ανταύγεια, σκιά μες στον καθρέφτη του νερού,

Κάτι σαν όνειρο παιδιού και σαν χαμόγελο μωρού,

Φωνή περιστεριού, μέρα φευγάτη και μουσική αέρινη.

Α! Ήσυχα θα ξαπλωθώ και ήσυχα θ’ αναπαυτώ

Και ήσυχα θα κοιμηθώ τον ύπνο του θανάτου και ήσυχα θ’ ακούσω τη φωνή

Εκείνου που σεργιάνισε στον κήπο το βραδάκι.

 

 

 

Α Π Ο  Τ Ο  Β Ι Β Λ Ι Ο  

Ε Υ Ρ Ω Π Η:  Μ Ι Α  Π Ρ Ο Φ Η Τ Ε Ι Α  (1794)


 

 [ Τ ο  Τ ρ α γ ο ύ δ ι  τ ο υ  Ξ ω τ ι κ ο ύ ]

Πέντε παράθυρα φωτίζουνε τον Άνθρωπο μες στη σπηλιά του: από το πρώτο αναπνέει τον αέρα·

Από το δεύτερο ακούει τη μουσική των άστρων· από το τρίτο μια αιωνία άμπελος

Ανθίζει, ώστε αυτός να κόψει τα σταφύλια· από το τέταρτο αγναντεύει

Για να δει στιγμές του αιωνίου κόσμου που πάντα  διαστέλλεται·

Κι από το πέμπτο μπορεί να βγει όποτε το θελήσει· μα δεν το κάνει,

Γιατί η κλεμμένη του χαρά είναι  γλυκιά, και το ψωμί που τρώγεται κρυφά είναι νόστιμο.

 

 

 

Α Π Ο   Τ Ο  Β Ι Β Λ Ι Ο   Μ Ι Λ Τ Ω Ν  (1808)


 

 [ Ε ί π ε   δ ε  ο  Β ά ρ δ ο ς ]

…Είμ’ εμπνευσμένος! Ξέρω πως είν’ Αλήθεια! Γιατί όταν τραγουδώ

Εμπνέομαι απ’ το Ποιητικό Δαιμόνιο,

Απ’ την παντοτινή μεγάλη μας προστάτιδα, τη Θεία Φύση του Ανθρώπου,

Ότι αυτής εστί η Βασιλεία και η Δύναμις και η Δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

[ Ε ί π ε  δ ε   ο  Μ ί λ τ ω ν ]

Η Άρνηση είναι το Φάσμα, ο Λογισμός του Ανθρώπου:

Είναι το ψεύτικο Σαρκίον, Κρούστα που κρύβει το Αθάνατο

Πνεύμα μου, ο Εαυτός που πρέπει ν’ αποβάλω

Για να καθαρίσω το Πρόσωπο του Πνεύματός μου με την Αυτο-εξέταση,

Για να βαφτιστώ στην Κολυμπήθρα της Ζωής και ν’ αποχωριστώ το μη Ανθρώπινο·

Θ΄ απαρνηθώ τον Εαυτό, θ’ αποδεχθώ το μεγαλείο της Έμπνευσης

Για ν’ απορρίψω τη Λογική Εξήγηση με την πίστη στο Σωτήρα,

Για να πετάξω τα σάπια ράκη της Μνήμης με τη βοήθεια της Έμπνευσης,

Για να διώξω τον Βάκωνα, τον Νεύτωνα, τον Λοκ από το ένδυμα του Άλμπιον,

Για να βγάλω το βρωμερό του ρούχο και να τον ντύσω με την Έμπνευση.

Για να πετάξει η Ποίηση  ό,τι δεν είναι έμπνευση,

Και τούτο πια να μην τολμά να κοροϊδεύει τον Εμπνευσμένο

Και πια να μην τον λέει Τρελό κείνος ο ήμερος, εκείνος ο σπουδαίος

Που κάνει αόριστες Μουντζούρες

Κι όλο σκαρώνει Ρίμες κι Αρμονίες μηδαμινές,

Εκείνος που τρυπώνει στην Κυβέρνηση σαν κάμπια για να καταστρέψει·

Και για να διώξω τον ηλίθιο που όλο ρωτάει, ρωτάει

Και ποτέ δεν απαντάει, αυτόν που σιωπηλός και με πανούργο μορφασμό

Κάθεται και υπολογίζει πότε να κάνει την ερώτηση, σαν το ληστή μες στη σπηλιά,

Αυτόν που εκδίδει την αμφιβολία του και τη λέει γνώση κι η Επιστήμη του είν’   Απόγνωση…

 

Μετάφραση  Σ π ύ ρ ο ς  Η λ ι ό π ο υ λ ο ς

 

 

 

 

Blake: Newton



Π Η Γ Ε Σ

Οι μεταφράσεις είναι από την έκδοση Μπλέηκ, επιμ. Σπύρος Ηλιόπουλος, Πλέθρον, β’ έκδ., 1998.

The Book of Thel

http://www.pathguy.com/thel.htm

Europe

http://special.lib.gla.ac.uk/exhibns/month/nov2007.html

Milton

http://imaginingwilliamblake.wordpress.com/

 

 

 

William Blake’s Divine Humanity

Σκηνές από θεατρικό έργο που ανέβηκε από το Theatre of Eternal Values το Νοέμβριο του 2007 στο Λονδίνο για τα 250 χρόνια από τη γέννηση του Μπλέηκ.

2 responses

  1. ΜΙΚΡΗ ΛΟΥΛΟΥ

    Yπέροχος ο Μπλέηκ,αισθητικά έξοχη ανάρτηση!
    Η ομορφιά είναι η μισή αλήθεια.Ετσι δεν είναι αγαπητέ κύριε Ηλιόπουλε;
    «Γιά να πετάξει η ποίηση ό,τι δεν είναι έμπνευση»

    Εκστατικά
    Μ.Λ

    Σεπτεμβρίου 3, 2011 στο 9:49 πμ

    • Αγαπητή Φίλη,
      Χαίρομαι απέραντα με τον ενθουσιασμό σας, τόσο για το περιεχόμενο όσο και για το αισθητικό μέρος. Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε για πολύ ακόμη με τον Μπλέηκ (προσωπικά «μεθύσκομαι, πληρούμαι δια του πνεύματος», όπως θα έλεγε ο ίδιος, κάθε φορά που καταπιάνομαι με το έργο του). Δεν θα το κάνουμε βέβαια, αλλά ασφαλώς θα επανέλθουμε με νέες αναρτήσεις στην ενορατική του έκσταση: «Αν οι πύλες της ενόρασης καθαρίζονταν, τα πάντα θα εμφανίζονταν στον άνθρωπο όπως είναι, άπειρα» (Γου’ί’λιαμ Μπλέηκ).

      Σ. Η.

      Σεπτεμβρίου 5, 2011 στο 1:52 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s