Just another WordPress.com site

Λίζα Διονυσιάδου : Τελετές κοιμητηρίου

 

 

Η   Λ ί ζ α   Δ ι ο ν υ σ ι ά δ ο υ   γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ζει στην Αθήνα και την Αίγινα.  Σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Μόσχα. Έχουν εκδοθεί δύο ποιητικά βιβλία της, τα  Εν λευκώ  και  Προς τα έξω (Οδός Πανός, 2001) και τρία πεζά: Ο Καθρέφτης,  Το τι του Τίποτα (Ροές, 2003, 2009),  Από μια σταγόνα γάλα (Publibook, 2011).

 

 

 

Paul Delvaux: The village of the mermaids (1942)

 

 

Τ ε λ ε τ έ ς   κ ο ι μ η τ η ρ ί ο υ

Στο κοιμητήριο των αισθημάτων,
καθημερινά,
ακούραστοι νεκροθάφτες
καταχωνιάζουν στα βάθη του μυαλού,
συγκινήσεις.
τις πλακώνουν ύστερα,
με ανούσια,
καθημερινά περιστατικά.
Ήσυχα.
Στιγμές, στιγμές, θορυβούν οι κοινοτοπίες
με λάδια, λουμίνια, λουλούδια, καντήλια.
Μαυροφορεμένοι συγγενείς,
αντιγραφείς καθημερινών συμβάντων,
συνομιλούν, παρηγοριούνται.
Δοκιμάζουν κόλλυβα,
ασκούνται στην τέχνη της μνήμης.

(Από τη συλλογή Προς τα έξω)

 

 

Έ κ λ ε ι ψ η   η λ ί ο υ

Σε κείνο τον τόπο, όταν σκοτείνιαζε, πίστευαν πως το φώς, κάνει πως κρύβεται,

μόνο και μόνο για να παίξει μαζί τους. Η συσκότιση, ήταν η διασκέδασή τους.
Είχαν όλοι συνηθίσει την εμφάνιση του ήλιου, σαν περιστασιακό συμβάν.

Αυτός, ήταν ο κύριος λόγος, που κανείς δεν αισθάνθηκε την ολική έκλειψη.

(Ανέκδοτο ποίημα)

 

 

Σ η μ ε ί ω σ η  σ τ ο   μ ά θ η μ α  τ η ς  Ι σ τ ο ρ ί α ς

Στον αιώνα μου,
σημειώθηκαν αλλαγές στον άξονα του κόσμου.
η μετατόπιση της γης
προς τη μεριά της κόλασης,
άλλαξε την τιμή της απόστασης
μεταξύ ουρανού και γης.
Τον θάνατο τότε τον ξόρκιζαν
με μικρούς,  μαλακούς,
θανάτους
καθημερινούς !
περίεργα αντικείμενα,
στοιβαγμένα σε δωμάτια,
εμπόδιζαν το πέρασμα του ονείρου !

υπερβολική προσπάθεια αφαίρεσης,
οδηγούσε τους ενοίκους,
σε θαλάμους  λευκούς,
με νούμερα.
Μερικούς  αιώνες πριν,
είχαν ανθίσει :
ο πολιτισμός, η δύναμη, οι τέχνες !

στην δική μου εποχή,
τα ευρήματα,
αλλοιωμένα από χημεία ευτυχίας
δυσκόλευαν την εκτίμηση των αρχαιολόγων.
Το κεφάλαιο της ιστορίας,
σημειωμένο με σταυρουδάκι από μαθητή του μέλλοντος
ήταν σύντομο.

(Έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ)

 

 

Λ   ί   ζ   α     Δ   ι   ο   ν   υ   σ   ι   ά   δ   ο   υ 

 

 

 

. . . . . . . .

Πηγή για Delvaux (Μermaids):

http://www.english.emory.edu/classes/Paintings&Poems.original/mermaids.html   

   

5 responses

  1. ΜΙΚΡΗ ΛΟΥΛΟΥ

    Κυρία Διονυσιάδου,
    σας γνωρίζω σαν καλή πεζογράφο,αλλά και στην ποίηση δεν πάτε πίσω!

    Σεπτεμβρίου 10, 2011 στο 10:18 πμ

    • Λίζα Διονυσιάδου

      Eυχαριστώ καλή μου μικρή Λουλού !

      Σεπτεμβρίου 10, 2011 στο 10:43 πμ

  2. Βασιλίδης

    Σπουδαίες οι σχεδόνα αρχέτυπες, διαβρωτικές Τελετές, ίσως με ατοιχεία γοτθικού τρόμου και με καλο ήχο (λάδια, λουμίνια, λουλούδια, καντήλια), αθόρυβα εφιαλτικήη η Έκλειψη και γι’ αυτό πολύ αποτελεσματική. Όσο για τη μετατόπιση της γης
    προς τη μεριά της κόλασης, Σίγουρα ναι!
    Γεια σας!

    Σεπτεμβρίου 10, 2011 στο 12:37 μμ

    • Υπαινικτικός και ουσιαστικός, όπως πάντα…

      Σεπτεμβρίου 10, 2011 στο 2:49 μμ

  3. ΓΚΑΛΊΝΑ

    τις τελετες κοιμητηριου τις εχω ζησει παλι και παλι
    πρωτη φορα τις «βλεπω » τοσο καθαρα

    Σεπτεμβρίου 10, 2011 στο 4:44 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s