Just another WordPress.com site

Σπύρος Ηλιόπουλος : Οι Έρωτες του Καρκινοπαθή

 


 

 

 

Frank Dicksee : La Belle Dame…

(Λεπτομέρεια)


Α Τ Ι Τ Λ Ο

Η μοναξιά ενός ανθρώπου
O ουρανός με τ’ άστρα

 

Α Τ Ι Τ Λ Ο

Δεν γράφω ποιήματα
Προτιμώ να κοιτώ τα σύννεφα

Να ένα πουλί
Ένας ελέφαντας
Ένας δράκος

Στο τέλος του δρόμου είναι το φεγγάρι
Κρίμα που η γη είναι στρογγυλή
Κρίμα που η ώρα είναι περασμένη

{1977}

 

Τ Ο   Χ Ρ Ο Ν Ι Κ Ο   Τ Ω Ν   Α Ν Υ Π Ο Ψ Ι Α Σ Τ Ω Ν

Κάθε πρωί ξεχύνονταν στις σάπιες φλέβες της πόλεως  και κάθε βράδυ ανάσταιναν το κουφάρι των ονείρων τους. Και καθώς αυτό συνέβαινε πάρα πολλά  χρόνια τώρα, οι κάτοικοι είχαν φθάσει σε σημείο να πιστέψουν πως αυτή η κατάσταση δεν θα άλλαζε ποτέ, πως ήταν τάχα θέλημα Θεού να μείνουν τα πράγματα ως είχαν, αιωνίως.  Είναι αλήθεια ότι κάποιες εκπλήξεις (θάνατοι ξαφνικοί και «αναίτιοι») υπήρχαν. Κι ένα πρωί, ο ουρανός  σκοτείνιασε δίχως φανερή αιτία και τα πουλιά έσκιζαν το μισοσκόταδο, τρομοκρατώντας μέχρι ακαριαίας αφοδεύσεως κάποιες ανυποψίαστες κυρίες που είχαν βγει για ψώνια. Και άλλα, άκρως εντυπωσιακά, που οι Αρχές  επέμεναν  (ανεξηγήτως;) να τα αγνοούν: Φερ’ ειπείν, το είδαν εκατοντάδες ζευγάρια μάτια ανυποψίαστων περαστικών, ότι ο φανοποιός έβγαλε ξάφνου λαμπρά λευκά φτερά και, υπομειδιών, ανελήφθη εις τους ουρανούς. Αλλά και τί να πει κανείς; Την επομένη πάλι στην θέση του ευρίσκετο, ανήξερος. Και άλλα και άλλα. Όπως όταν ένα  κατάμαυρο ιστιοφόρο   προσάραξε σε κάποιο κανάλι της πόλεως.  Διεπιστώθη πως μέσα στο πλεούμενο  δεν υπήρχε ψυχή ζώσα. Τα συμβάντα (;) όμως αυτά, άρχισαν να δημιουργούν στην πλειονότητα των ανυποψίαστων φοβερές υποψίες. Οι φήμες για επερχόμενη πανώλη οργίαζαν. Δεν είναι γνωστό  τί ακριβώς συνέβη. Πάντως, πολλά πρόβατα, ερίφια  και άλλα ζωντανά  βόλταραν ελεύθερα στις πλατείες, ενώ κάποιοι δημόσιοι χώροι μετετράπησαν σε χοροδιδασκαλεία. Και συχνά έβλεπες τους ανθρώπους, στεφανωμένους  με πλαστικά  άνθη,  να τραγουδούν και να χορεύουν εν μέση οδώ. Μέχρι που ένα βράδυ βροχερό, ο Δήμαρχος  βγήκε στους δρόμους  και άρχισε να φωνάζει με βραχνή φωνή: «Ω, αδελφοί, πλησιάζει ο θάνατος. Ας επινοήσομε την ζωή». Την άλλη μέρα, εθεάθη στην κεντρική πλατεία, να συντρώγει μετά των οικείων του, ενώ οι ποντικοί  είχαν κατακλύσει τα πάντα.

{1980}


 

Ο Ι  Ε Ρ Ω Τ Ε Σ  Τ Ο Υ  Κ Α Ρ Κ Ι Ν Ο Π Α Θ Η

                    [του Σπύρου]

Fifteen apparitions have I seen;
The worst a coat upon a coat-hanger.

                             W. B. Yeats

Κάθε βραδιά θανάτου δοκιμή
κάθε τομογραφίας κουβούκλιο
στον Άδη κάθοδος μαρτυρική—
το σκιαγραφικό,
η καύση των νεκρών.

Γι’ αυτό  λοιπόν το αποφάσισα
μπροστά στη νύχτα που σιμώνει ολοταχώς
το θέμα του θανάτου να ερευνήσω:
Απ’ τον Επίκουρο  μέχρι τους Γνωστικούς
μα και στους μύστες τους Aνατολικούς,
στους Κέλτες, τους Αλχημιστές και άλλους∙
και με μεγίστη προσοχή
τον γέροντα Πορφύριο μελέτησα
(που μύρια όσα του οφείλω )
το μέγα το μυστήριο μήπως λύσω.
Όλα σοφά μα —τι να πω;—
απάντηση για μένα πειστική δεν πήρα.

Έτσι κι  εγώ, τρεμάμενη σιαγών,
—τ’ ομολογώ δίχως ντροπή—
αφού έτσι τ’ όρισεν η μαύρη μοίρα
κάθε φορά ματιές
και υποσχέσεις ανταλλάσσω
και όρκους  αιωνίου έρωτος,
με τις  κυρίες τις πονετικές
μες στη λευκή στολή:
«Θα σ΄ αγαπώ καλή μου και θα σ’ αγαπώ
ώσπου η Αφρική στην Κίνα να βρεθεί
ο  έρωτας δεν έχει τελειωμό…»

{2011}

 

Σ π ύ ρ ο ς   Η λ ι ό π ο υ λ ο ς

 

 

 

 

{Το χρονικό των Ανυποψίαστων}


Werner Herzog : Nosferatu (1979)

Boat arrival scene

Danse  scene

21 responses

  1. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥ

    ΟΥΤΕ Η ΖΩΗ,ΟΥΤΕ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ Μ’ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΡΙΚΗ.

    ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΤΟ ΠΤΕΡΟΕΝ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ…ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΒΡΥΚΟΛΑΚΩΝ;

    ΕΛΕΟΣ!

    ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΜΗ Μ’ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΡΙΚΗ,ΟΥΤΕ ΕΓΩ,ΟΥΤΕ Η ΠΟΙΗΣΗ ΜΟΥ!

    Β .Φ .

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 4:33 πμ

  2. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥ

    ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΕΝΤΙΜΟ ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΟΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΤΕΡΟΕΝ,ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΚΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΩΣ ΤΩΡΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΜΑΣ .

    ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΕΙΣΠΡΑΤΤΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΜΑΚΑΒΡΙΟΤΗΤΑ!
    ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΩ,ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΟΥ,ΕΥΘΥΣ ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ,ΘΑ ΤΟ ΣΒΗΣΕΤΕ,ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΜΑΙ!
    ΚΡΙΜΑ,ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ!

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 4:46 πμ

  3. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥ

    Kαι γιά όσους προλάβουν να διαβάσουν το σχόλιό μου,θέλω να τους πω ότι πηρα μεγάλη χαρά από το πτερόεν γιατί 1)η συνεργασία μου μέχρι πρότινος με τον Σ.Η ήταν άψογη και 2)μπορεσα να διοχετεύσω απρόσκοπτα ένα μεγάλο κύμα της δημιουργικότητάς μου σ’αυτό το ιστολόγιο.

    Ομως,δυστυχώς,σοβαροί λόγοι υγείας δυσχεραίνουν την συνέχισή του.Ευχαριστώ τους φίλους και αναγνώστες μας και λυπάμαι,όπως θα είδατε και στα προηγούμενα σχόλια μου,γιά την αρνητική έκβαση και το μαύρο κλείσιμο αυτού του ιστολόγιου.
    Ας είναι όμως,κρατάω τα θετικά και προχωράω!

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 6:23 πμ

    • Τα σχόλια της κ. BAΣΙΛΙΚΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥ ασφαλώς δ ε ν θα τα σβήσω. Να εκφράζεται ελεύθερα και να εκτονώνεται όπως μπορεί!

      Σπύρος Ηλιόπουλος

      Οκτωβρίου 1, 2011 στο 8:47 πμ

  4. Η κ. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥ, που από χθες το μεσημέρι δεν είναι μέλος της Συντακτικής Ομάδας αυτού του ιστολογίου, εφόσον «ΔΕΝ ΕΧ[ΕΙ] ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ Μ’ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΡΙΚΗ,ΟΥΤΕ [ΑΥΤΗ], ΟΥΤΕ Η ΠΟΙΗΣΗ [ΤΗΣ]», μπορεί, εάν το επιθυμεί, να αποσύρει ανά πάσα στιγμή τα ποιήματά της και τις άλλες αναρτήσεις που οφείλονται σ’ αυτήν. Αλλά το αν και πότε θα κλείσει αυτό το ιστολόγιο, θα το αποφασίσω εγώ, οι γιατροί, και βέβαια ο καλός Θεούλης.

    Σπύρος Ηλιόπουλος

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 10:21 πμ

  5. Βασιλίδης

    Επίκαιρο το «χρονικό»,δένει πολύ καλά με τις σκηνές από την ταινία.Τόσο,που φαντάζομαι ότι το κείμενο γράφτηκε με την ταινία κατά νου.Σπουδαίος ο Herzog,άξια βραβευμένο το Nosferatu στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Βερολίνου.
    Ποίημα συγκλονιστικού αυτοσαρκασμού οι «έρωτες». Θέλει τεράστια δύναμη κάτι τέτοιο. Εχω προσωπική πείρα.
    Εύχομαι τα καλύτερα.
    Γεια σας!

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 11:34 πμ

    • Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια κ. Βασιλίδη. Όχι το ΠΤΕΡΟΕΝ δεν θα κλείσει!

      Οκτωβρίου 1, 2011 στο 12:32 μμ

  6. Βασιλίδης

    Υστερόγραφο. Με τέτοιο ψυχικό σθένος δε δίνω ούτε μια πιθανότητα στο εκατομμύριο να κλείσει το πτερόεν

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 11:39 πμ

  7. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥ

    «Γιάννης κερνάει,Γιάννης πίνει!»Αυτά ως προς τον κύριο…Βασιλιδη.

    Τώρα,θα ζητούσα από τον κύριο Ηλιόπουλο,να μου δώσει μιά προθεσμία τριών ημερών γιά να ολοκληρώσω την εκτύπωση όλων των δημοσιευμάτων μου στο πτερόεν και μετά θα τον παρακαλούσα να τις σβήσει.
    Εάν δεν έχει αντίρρηση,θα ήθελα να μου επιτρέψει να αναρτήσω ένα αποχαιρετηστήριο κείμενο στο πτεροεν γιά να κλείσει η δική μου αυλαία όσο γίνεται με περισσότερη ανθρωπιά και αξιοπρέπεια.
    Μου το οφείλει,νομίζω,μιάς που ήμουν ένας από τους πυλώνες του ιστολογίου.
    Τον ευχαριστώ και πάλι γιά την συνεργασία που ήταν εν πολλοίς,υψηλού επιπέδου και του εύχομαι καλή συνέχεια στο πτερόεν και προπάντων στην υγεία του!

    Β .Φ .

    «Ζωή σου είναι ό,τι έδωσες
    τούτο το κενό είναι ό,τι έδωσες
    το άσπρο χαρτί.» ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 12:06 μμ

  8. Ο καθένας χαρακτηρίζεται από ό,τι λέει και κάνει. Να ολοκληρώσει την εκτύπωση η καλή κ. ΦΡΑΓΚΟΥ εντός τεσσάρων ημερών, αν τη διευκολύνει καλύτερα (δλδ μέχρι και την Τρίτη 4 Οκτ.) και μετά όλες οι συνεργασίες της θα διαγραφούν. Όχι, άλλο κείμενο δεν θα δημοσιέυσει στο ΠΤΕΡΟΕΝ, καθώς η συνεργασία μας έλαβε τέλος, οριστικά και αμετάκλητα. Τα περί «ανθρωπιάς», «αξιοπρέπειας» και «υγείας», είναι εντελώς, μα εντελώς περιττα.

    Αλλά αρκετά ως εδώ!

    Αλλό σχόλιο της κ. Β. Φ. δεν θα λάβει καμία απολύτως απάντηση.

    Σπύρος Ηλιόπουλος

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 12:28 μμ

  9. Αθηνά Αποστόλου-Πανάρα

    Η ΠΟΙΗΣΗ ΩΣ ΠΑΡΑΒΑΝ
    ————————————

    Η ποίηση λοιπόν και η τέχνη
    γενικώς ως παραβάν!
    Με περισσή λεπτότητα και έμπνευση
    ακροπατούν στης ποίησης τα Ηλίσια Πεδία
    απλώνοντας εικόνες μαγικές
    και του εαυτού τους προσωπείο περίτεχνο
    οι ευαίσθητες αισθαντικές κυρίες!
    Και σαν μαινάδες εφορμούν
    τη μάσκα σχίζοντας της ανθρωπιάς
    όταν ρωγμές στο παραβάν προσβάλλουν
    την υψηλή τους την αισθητική.
    Ας ειν’ τα βλέφαρά τους σφαλιστά
    με τα γλυκά φιλιά του Ενδυμίωνα
    κι ας μην ταράσσονται και μιαίνουν
    την ποίηση τους την αβρή
    με θέματα ζωής πεζής και ψυχοφθόρας!

    Αθηνά Αποστόλου-Πανάρα

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 12:57 μμ

  10. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥ

    Είναι βαθειά ωραίο το ποίημά σας και πέρα γιά πέρα αληθινό.
    Εύγε!

    Αν με αφορά,
    καλώς το γράψατε!

    Η παρόρμήσή μου άλλωστε,με αφήνει εκτεθημένη και παίρνω την ευθύνη της συμπεριφοράς μου.

    Β .Φ .

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 1:31 μμ

  11. ΑΝΔΡΕΑΣ Τ

    Στην φωτογραφία που έχουμε για ζωή, ένα όμορφο χωράφι με χίλια χρώματα κι αρώματα
    απλώνεται. Μα μην ξεχνάτε πώς το χωράφι έχει τσουκνίδες, ενοχλητικά παράσιτα και λαγούμια. Αυτά βέβαια ο φωτογράφος της ζωής δεν τα «ζουμάρει». Κι όμως τι χρήσιμα που είναι για το χωράφι!

    Κ. Ηλιόπουλε ευχαριστώ που με «φάγαν» οι τσουκνίδες σας!

    Συγνώμη αλλά θα κλείσω μ’ ένα ποίημα:

    ΠΡΩΙΜΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΘΟΛΟΥΡΑ

    Εισήλθα επειγόντως
    σήμερα το μεσημέρι
    στο νοσοκομείο
    με αφόρητους πόνους στην κοιλιά.
    -Πρώιμη καλοκαιρινή θολούρα-
    «Μήπως εγκυμονώ; » ψιθύρισα ειρωνικά
    για να μετριάσω τον πόνο μου.
    Με πήγαν στο θάλαμο 31.
    Ξάπλωσα στο κρεβάτι και καθώς περίμενα τον γιατρό
    είδα κάτι παλιούς συμμαθητές.
    Πιάσαμε την συζήτηση για λίγο,
    κι ανακάλυψα οτι οι περισσότεροι ήταν παντρεμένοι
    και μάλιστα με παιδιά.
    Τελικά μόνο για το ποδόσφαιρο
    κατάφερα να μιλήσω μαζί τους
    κι αυτό για τον λόγο οτι
    δεν ξέρω από ποδόσφαιρο.
    Όταν όμως η συζήτηση πήρε προαγωγή
    και κατευθύνθηκε
    στα οικογενειακά ζητήματα,
    ένιωσα τον πόνο μου να εξαφανίζεται.
    Φόρεσα γρήγορα τα παπούτσια μου
    -μάζεψα το βιβλίο με τις συνταγές
    για μια καλύτερη ζωή-
    και τους παράτησα εκεί.
    Ημουν σίγουρος καθώς έκλεινα την πόρτα
    πως δεν κατάλαβαν την απουσία μου.
    Καθώς κατέβαινα και τις τελευταίες σκάλες
    άρχισα να γελάω τόσο δυνατά
    που παραλίγο οι μηχανές οξυγόνου
    να χάσουν την δουλειά τους,
    τα ψυχοφάρμακα να μετατραπούν σε τριαντάφυλλα,
    κι οι νοσοκόμες να πετάξουν τ’ άσπρα
    και να φορέσουν κόκκινα φανταχτερά καπέλα.

    Τι γέλιο θα κάνουν μαζί μας οι επόμενες γενιές
    και σε πόσα ανέκδοτα τους
    οι χαρακτήρες θα’ μαστε εμείς
    είχα σκεφτεί πρ’ όλιγου.

    -Πάνω από τον τρίτο όροφο
    κάποιος πέταξε απ’ το παράθυρο
    μια φωτογραφία σου
    και τα κλειδιά της ζωής μου.-

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 2:40 μμ

  12. @ Α. Α. Π.
    και
    @ Α. Τ.
    ευχαριστώ για την πολύτιμη ποιητική εποικοινωνία.

    Σπύρος Ηλιόπουλος

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 3:14 μμ

  13. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥ

    Υπέροχα,
    το γλέντι φουντώνει βλέπω!!!!
    Σας έδωσα τροφή γιά ……ΖΩΗ!

    Β .Φ .

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 6:48 μμ

  14. BAΣΙΛΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥ

    Επειδή όμως αρκετά μ’αυτή την ιστορία,εγκαταλείπω οριστικά το πεδίο γιά να κάνω χώρο στην αληθινή ποίηση!

    ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

    Β .Φ .

    Οκτωβρίου 1, 2011 στο 6:56 μμ

  15. Εύη Μαλλιαρού

    Πόσο σημαντική είναι η δυνατότητα της ποικιλομορφίας της έκφρασης, και στην ευχαρίστηση και στην οδύνη!

    Διακρίνω μία πορεία μύησης, μία «Ιδιωτική Οδό» στους «Έρωτες του Καρκινοπαθή», αυτό το τόσο δυνατό και πηγαίο ποίημα.

    Δύναμη και στην κατάληξη του ποίηματος, που επικεντρώνεται στην ίδια τη ζωή, τον έρωτα.

    Εύη Μαλλιαρού

    Οκτωβρίου 2, 2011 στο 12:33 μμ

    • Έχουμε τίποτε άλλο από την «ίδια τη ζωή»;
      Πανευτυχής!

      Σπύρος Ηλιόπουλος

      Οκτωβρίου 2, 2011 στο 6:25 μμ

  16. Διάβασα τα ποιήματα, είδα κομμάτια από τα βίντεο…. Θυμάμαι τον καρκινοπαθή με το πρόσωπο ταλαιπωρημένο σαν να προβάλλεται στο πρόσωπο η εικόνα από τα σωθηκά που κατατρώγονται όπως τα φαγητά από τα ποντίκια. Δεν είμαι σε θέση να πω πως καταλαβαίνω, μπορώ, όμως, να πω πως «βλέπω» τη σύνδεση ανάμεσα στην εικόνα και το λόγο. Δυνατά ζωντανή, αν και μιλά για πάλη με το θάνατο.
    Το μεγαλείο του ανθρώπου…η Αγάπη.

    Οκτωβρίου 4, 2011 στο 10:44 πμ

  17. adrianos khalil

    Κυριε Ηλιόπουλε σκοπεύω να μεταφέρω σε ταινία (μικρού μήκους) το Second Coming του Yeats. Θα ήθελα να μου πείτε αν έχετε κάποιο προσωπικό email ώστε να σας στείλω ένα κείμενο προθέσεων και το σενάριο. Η γνώμη σας μετράει στην εκτέλεση αυτής της προσπάθειας.Ευχαριστώ.

    Οκτωβρίου 17, 2011 στο 9:38 μμ

    • @adrianos khalil

      Έχω ακούσει για σας, πολλά καλά!
      Η ιδέα σας είναι εξαιρετική και θα με βρείτε ενθουσιώδη υποστηρικτή σας, θα βοηθήσω με ό,τι υλικό μπορώ. (Απορούσα μάλιστα γιατί κανένας δεν το σκέφτηκε μέχρι τώρα…)

      Προσωπικό email :

      abraxa@otenet.gr

      Περιμένω με χαρά και πολύ μεγάλο ενδιαφέρον κείμενο προθέσεων και σενάριο.

      Σπύρος Ηλιόπουλος

      Οκτωβρίου 17, 2011 στο 10:04 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s