Just another WordPress.com site

Ζωή Καρέλλη : Τα νικηφόρα και τα νεανικά



 

Frida Kahlo :  Still Life with Parrot and Fruit

 

 

[Από την ενότητα Ημερολόγιο (1955-1973)]

44

το πορτοκάλι ή χρυσόμηλον

Όταν μένεις βαρύθυμος:
σκέψου ένα πορτοκάλι.
Το βέβαιο, καθαρό του σχήμα,
τον πυκνό φλοιό, μα πιο πολύ
το ζωντανό του χρώμα, απερίσπαστο.

Ίσως μπορέσεις τότε να συλλογιστείς,
ίσως και να πιστέψεις
πως ο καρπός αυτός, αληθινά
είναι του ήλιου προσφορά.

Κι’ όταν τ’ ανοίξεις, την γεωμετρική του τάξη
θ’ αντιληφθείς, χυμώδη, κρυσταλλώδη.

Θυμούμαι ένα πρωινό του φθινοπώρου
και μια μαούνα μαύρη
απ’ την πολυκαιρία στα νερά∙
στο μώλο ήταν δεμένη,
με πορτοκάλια φορτωμένη χαρωπά,
ανάκατα ριγμένα, άφθονα,
φερμένα από ηλιόλουστα ακρογιάλια και νησιά.

Στον κόλπο της Θεσσαλονίκης,
η θάλασσά μας ήταν τη μέρα εκείνη,
πράσινη και σταχτιά, ακίνητη βαριά,
όμως τα πορτοκάλια μέναν νικηφόρα
και νεανικά.

Τα ποιήματα, τόμος Β’ (1973)

Πηγή :  http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=1559.0

 

 

 

Rene Magritte : The Tomb of the Wrestlers

 

 

Ηδυπάθεια

Στο χέρι κρατούσε ένα ρόδο ανοιγμένο,
ένα ρόδο πολύ ανοιχτό.
Στο πρόσωπό της είχε το στόμα
μισοανοιχτό και τα χείλη ανοίγαν
στη θήκη γεμάτη χυμό
των δοντιών, τα ρόδινα ούλα
έφεγγαν, κοκκίνιζαν χωρίς ντροπή,
όπως το σπασμένο ρόδι, τ’ ανοιχτό ρόδο.

*

Οι ωραίες γυναίκες είναι
λουλούδια και καρποί μαζύ.
Μη ζητάς πιο πολύ,
όταν η ζωή σού χαρίσει
το ένα και τ’ άλλο.
Η ανάμνησή τους είναι
που ξυπνάει την αγιάτρευτη στέρηση.
Απ’ αυτήν θρέψε την ακούραστη
ψυχή, ανθρώπινη,
της φαντασίας.

Ζ ω ή   Κ α ρ έ λ λ η

Παραμύθια του κήπου (1955)

Πηγή : http://www.translatum.gr/forum/index.php/topic,1559.msg191022.html#msg191022

2 responses

  1. η ποίηση της Ζωής Καρέλλη, τόσο αβίαστα, τόσο φυσικά μας απλώνει μπρος στα μάτια μας το …προφανές, αυτό που ξεχάσαμε στη βιασύνη μας επάνω, αυτό που προσπεράσαμε κι αντί για κοινωνοί, μείναμε θεατές
    μιλώ φυσικά για την ανεπιτήδευτη, φυσική, αληθινή ομορφιά της ζωής

    καλό απόγευμα

    Νοεμβρίου 30, 2011 στο 4:21 μμ

    • Είναι σαν να μας λέει ότι πρέπει ν’ αρχίσουμε να βλέπουμε περισσότερο, να αγγίζουμε περισσότερο, να γευόμαστε περισσότερο, να νιώθουμε περισσότερο –ή να μάθουμε απ’ την αρχή να τα κάνουμε όλα αυτά.

      Πολύ καλό σου βράδυ Σιλένα.

      Σπύρος

      Νοεμβρίου 30, 2011 στο 5:19 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s