Just another WordPress.com site

Σπύρος Ηλιόπουλος : Πτερόεν

 

Σήμερα, 5 Δεκεμβρίου 2011, συμπληρώνονται πέντε μήνες από την  πρώτη ανάρτηση στο παρόν ιστολόγιο : Ήταν το ποίημα από το οποίο πήρε την ονομασία του το πτερόεν. Γι’  αυτή τη μικρή επέτειο, και με καρδιά γεμάτη από την ανταπόκριση που βρήκε το ιστολόγιο, επαναλαμβάνω το εν λόγω ποίημα μαζί με άλλο ένα δικό μου ερωτικό, που  παρουσιάστηκε σε μια από τις πρώτες αναρτήσεις.  -Σ. Η.

 

William Bouguereau : L’ Amour et Psyche

 

Πτερόεν

                                                               [στην Αφροδίτη Αλεξανδροπούλου]

Πάμε λοιπόν
σε κείνα τα τοπία, που –θυμάσαι;–
ξεχείλιζαν στα μάτια μας οι ανατολές των ηδονών
μέσα σε ουράνιες πτήσεις παράξενων πτηνών
στις αντιστίξεις των φωνών πάλλευκων αγριόκυκνων
σαν ξέφευγαν απ’ της ψυχής μας τα ορθάνοιχτα παράθυρα
και ζυγιαζόντουσαν ψηλά, στο άπειρο στερέωμα,
σαν τώρα, τούτη τη βλογημένην ώρα
που, μες σ’ ένα όραμα, πανέμορφη αναδύθηκες
στης θύμησής μου το αίθριο.

Κι έλα και φόρεσε μαζί μου
εξωτικού πτηνού φτερά, τόσο ψηλά ν’ ανυψωθούμε
ώς να χαρίσουμε στον Κόσμο και τα πράγματα
και στα παλιά, λησμονημένα μας ινδάλματα
κείνη τη λεύτερη, των παιδικών μας χρόνων όψη
κείνη την πρώτη κι αλλοπρόσαλλη Αποκάλυψη.

Κι έπειτα, με το δείλι,
ας πετάξουμε, πτερόεσσα, και πάλι
φτεροκοπώντας αγκαλιά μέσα στο Φως
στην τελευταία μας χαρούμενη τροχιά
σ’ ένα διπλό κι ατέρμονα χορό
μιας μεταμορφωμένης πεταλούδας.

 

Κόκκινο σάλι

Πάνω απ’ τα καταπράσινα
στιλπνά φύλλα του ιβίσκου
η πρωινή σελήνη ολόγιομη, ολόγυμνη
κολυμπά, λες αιώνια, ξανά
στο απαλό σιέλ
τ’ ουρανού.

Αποβραδίς  ξεχάστηκε
απρόσεχτα ριγμένο
στου αίθριου το λευκό ανάκλιντρο
του έρωτα το  άλικο σάλι, κατακόκκινο
μονάχο τραγικά, ξεχασμένο να πάλλεται
μέσα στης  νύχτας τις  ασύστολες   πνοές
πάλι ξυπνώντας  μεσονύχτιες  ηδονές,
που,  μετά του ύπνου τη στοργή,
τώρα κανείς πια δεν ρωτά
γιατί παντοτινά  μέσα  στη λήθη
εγκαταλείφθηκαν:

μα έτσι τυχαία ριγμένο
καλεί σιωπηλά τους ωραίους θεούς
με το βλέμμα  το  απέραντ’   ατάραχο
ν’ αγαπήσουν ξανά κι εξαρχής
το αιφνίδιο, και πρόσκαιρο, κι άναρχο.

 

Σ π ύ ρ ο ς  Η λ ι ό π ο υ λ ο ς

 

10 responses

  1. εκπληκτικές γραφές, μια αποτύπωση σε λόγια του αέρινου πετάγματος, της ονειρικής κατάστασης, της μοναδικότητας του έρωτα

    με γοήτευσαν

    καλή εβδομάδα

    Δεκεμβρίου 5, 2011 στο 10:11 πμ

    • Η κρίση σου, που νομίζω ότι ξέρεις πόσο σημαντική είναι για μένα, μου θυμίζει πόσο δύσκολο είναι να σταθεί κανείς σε ένα επίπεδο γραφής, αν όχι να το βελτιώσει. Σ’ ευχαριστώ.

      Σπύρος

      Δεκεμβρίου 5, 2011 στο 10:37 μμ

  2. Α. Π.

    Καλημέρα και καλή βδομάδα!
    Μόνο πέντε μήνες; Μου φαίνεται σαν να ήταν
    χρόνια κοντά μας! Χώρος οικείος και παράλληλα
    απροσδόκητος με μονοπάτια γοητευτικά,
    άγνωστα, μυστηριακά αλλά και γνώριμα!
    Συγκινητική η αφιέρωση και το σάλι
    απ’τα αγαπημένα μου.
    Εύχομαι πολλές ευτυχείς επετείους!

    Δεκεμβρίου 5, 2011 στο 12:34 μμ

    • «Από τα αγαπημένα [σου]»: Το ερμηνεύω όπως θέλω, δηλαδή από τα αγαπημένα σου …γενικώς, όχι μόνο από τα δικά μου!!!!!

      Κι εμένα μου φαίνεται ότι πέρασαν χρόνια, ίσως γιατί αυτοί οι πέντε μήνες ήταν πολύ …επεισοδιακοί. Τώρα πάντως θα ψάχνω ευκαιρίες για επετείους🙂

      Σπύρος

      Δεκεμβρίου 5, 2011 στο 10:46 μμ

  3. ΑΝΔΡΕΑΣ Τ

    Τι πέντε μήνες τι πέντε χρόνια,
    -κάθε στιγμή-
    το πτερόεν θα γεμίζει της ψυχής μας τα σαλόνια.

    Καλή συνέχεια ΠΤΕΡΟΕΝ και πάντα τέτοια.

    Γλυκό έχει;

    Δεκεμβρίου 6, 2011 στο 11:04 πμ

    • Ευχαριστώ αγαπητέ συνεπιμελητή!
      Γλυκό έχει, ναι, και …πέπερμιντ, σήμερα στου Μελίδη!
      Ξαναέλα🙂

      Σπύρος

      Δεκεμβρίου 6, 2011 στο 12:20 μμ

  4. mi mou tous kyklous tarate

    Λυρικότατα ποιήματα, που περιγράφουν το πέταγμα και την ανάταση, δηλαδή την ουσία του ΠΤΕΡΟΕΝ.

    Εύη

    Δεκεμβρίου 6, 2011 στο 2:01 μμ

    • Για ένα πέταγμα και για μια, έστω σύντομη, ανάταση ζούμε. Το ΠΤΕΡΟΕΝ προσπαθεί να δώσει διάρκεια σ’ αυτές τις στγμές. Αυτή ακριβώς είναι η ουσία του, όπως λες.

      Σπύρος

      Δεκεμβρίου 6, 2011 στο 2:58 μμ

  5. Ξένια

    Το πτερόεν -ποίημα με γεμίζει κάθε φορά που το διαβάζω, όπως και άλλα δικά σου, το ξέρεις. Δεν θα μπορούσε λοιπόν το πτερόεν -ιστολόγιο να είχε καλύτερο όνομα από αυτό που επιλέχθηκε τελικά, ακριβώς γι’ αυτά τα όμορφα φτερωτά και ταξιδιάρικα πετάγματα που μας προσφέρει. Χρόνια πολλά!

    Δεκεμβρίου 6, 2011 στο 5:56 μμ

    • Καλή μου συνεργάτιδα σ’ ευχαριστώ που βλέπεις χρόνια και μάλιστα πολλά! Πώς να σε απογοητεύσω;🙂

      Σπύρος

      Δεκεμβρίου 7, 2011 στο 5:57 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s