Just another WordPress.com site

Νίκος Καρύδης : Σε τραγουδήσαμε δίπλα στη θάλασσα

 

Ζωγραφική : Σύλβια Αντωνιάδη

 

 

 

 

ΤΖΕΜΙΛΕ

 

Τζεμιλέ,
σε τραγουδήσαμε δίπλα στη θάλασσα
και σε γυρέψαμε και σε φωνάξαμε
και δεν ήρθες.

Tαξιδεμένη, φευγάτη, μακρινή
αγάπη που σε ξέρω όσο με ξέρεις,
o  φίλος της βραδιάς γελούσε,
ο φίλος της βραδιάς έκλαιγε,
ο φίλος της βραδιάς δε μ’ αγαπούσε.
Τζεμιλέ, φευγάτη μ’ ένα νυχτερινό κόκκινο φως,
ταξιδεμένη αγκαλιά μ’ ένα γραμμόφωνο,
μακρινή σα μια σειρά άδειων κλουβιών
που δεν είδα ποτέ μου,
«Θέατρο Σκιών» σ’ ένα απογευματινό χειμωνιάτικο
κυριακάτικο Πασαλιμάνι.

Τζεμιλέ,
τα σπίτια, οι δρόμοι, οι μέρες, οι νύχτες,
σε ποιά ζωή,
σε ποιά ζωή θα το πιστέψεις,
μαζί με ποιό γαρύφαλλο, μαζί με ποιό βοριά.
Θα ονειρεύονται πάντα τα μάτια σου και τα μαλλιά σου,
που δώσανε το χρώμα τους στα πανιά των καϊκιών,
που δώσανε ονόματα στα άστρα,
θα ονειρεύονται πάντα τα μάτια σου και τα μαλλιά σου,
με όλη την ελπίδα του καλοκαιριού,
καμπαναριό, κατάρτι, αϊτοράχη.

Ο φίλος της βραδιάς δε μ’ αγαπούσε.
Ήταν η θάλασσα, το πέλαγος, τα χρόνια, ο χωρισμός,
ήταν ένα κανάτι της Αίγινας σπασμένο,
ήταν μια απριλιάτικη μέρα με είκοσι γαρίφαλα.
Τζεμιλέ,
αγάπη που σε ξέρω όσο με ξέρεις,
σε τραγουδήσαμε δίπλα στη θάλασσα
και σε γυρέψαμε και σε φωνάξαμε
και δεν ήρθες.

Ν  ί  κ  ο  ς    Κ  α  ρ  ύ  δ  η  ς  (1917-1984)

Έξη ποιήματα, 1950

(Γ ι ώ ρ γ ο ς   Μ α ρ κ ό π ο υ λ ο ς   &   Κ ω σ τ ή ς   Ν ι κ ο λ ά κ η ς,  Ποιήματα που αγαπήσαμε, Αθήνα, Εκάτη, 2009, σελ. 159-160.)

 

 

2 responses

  1. Α. Π.

    Η ανάμνηση του χωρισμού από
    τη Τζεμιλέ και η τραυματική απουσία της
    εκφρασμένη με στοχαστική πικρία.
    Το απόσπασμα από τη σπαρακτική
    Εκδρομή του Κανελλόπουλου
    [που με συγκίνησε, ομολογώ, περισσότερο
    από το ποίημα] υπογραμμίζει και επιτείνει
    τα αδιέξοδα του έρωτα.
    Η ζωγραφική της Σύλβιας εξαιρετική.
    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

    Δεκεμβρίου 19, 2011 στο 12:06 μμ

    • Για τη γενιά μας, το ποίημα έχει και μια ιδιαίτερη σημασία, αφού το μάθαμε από τη μελοποίηση του Νίκου Μαμαγκάκη, με ερμηνευτή τον Γιώργο Ζωγράφο. Δυστυχώς, δεν βρήκα το τραγούδι στο διαδίκτυο. Έτσι, πήρα κάτι άλλο από τον πάντα αγαπημένο Μαμαγκάκη, σ’ ένα σκηνικό παρόμοιο με αυτό του ποιήματος…. Χαίρομαι πάρα πολύ που σου άρεσε αυτή η επιλογή, καθώς και η όντως εξαιρετική δουλειά της Σύλβιας.

      Καλή βδομάδα και σ’ εσένα.

      Σπύρος

      Δεκεμβρίου 19, 2011 στο 6:32 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s