Just another WordPress.com site

Έδγαρ Άλλαν Πόε : Οι μέρες μου ήταν όνειρο μονάχα

.

.

A Dream Within A Dream

Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow-
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;
Yet if hope has flown away
In a night, or in a day,
In a vision, or in none,
Is it therefore the less gone?
All that we see or seem
Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand-
How few! yet how they creep
Through my fingers to the deep,
While I weep- while I weep!
O God! can I not grasp
Them with a tighter clasp?
O God! can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?

.

E d g a r   A l l a n   P o e  (1809-1849)

.

Εικονογράφηση : Harry Clarke (Λεπτομέρεια)

.

.

Όνειρο ενός ονείρου

Έλα, το μέτωπό σου να φιλήσω !
Και τώρα, που από σένα θα χωρίσω,
Θα ‘θελα κάτι να σου ομολογήσω —
Δεν έχεις άδικο που λες πως τάχα
Οι μέρες μου ήταν όνειρο μονάχα∙
Μα κι αν φτερούγισε η ελπίδα πέρα,
Σε μια νύχτα ή σε μια μέρα,
Σε μια οπτασία, ή σε καμιά,
είναι γι’ αυτό λιγότερο  μ α κ ρ υ ά  ;
Ό σ α   κι αν μοιάζουμε ή θωρούμε τάχα
Τ’ όνειρο ενός ονείρου είναι μονάχα.

Στέκομαι αντίκρυ στην ανεμοζάλη
Που δέρνει αφρολουσμένο ένα ακρογιάλι,
Και μες το χέρι το κλειστό
Λίγη άμμο, ολόχρυση κρατώ —
Τι λίγη ! κι όμως πώς γλιστρά μου
Μες στο βυθό, απ’ τα δάχτυλά μου.
Σαν τα δάκρυά μου — τα δάκρυά μου !
Ω, Θεέ μου, ας ήταν να μπορούσα
σφιχτότερα να την κρατούσα!
Ω, Θεέ μου ! ούτ’   έ ν α  μόριο μόνο
Απ’ τ’ άσπλαχνο το κύμα δεν γλυτώνω ;
Να ‘ναι  ό σ α  μοιάζουμε ή θωρούμε, τάχα
Ενός ονείρου τ’ όνειρο μονάχα ;

.

Εικονογράφηση : Edmund Dulac

.


Μετάφραση: Ν ί κ ος   Σ η μ η ρ ι ώ τ η ς

(Έδγαρ Πόε, Τα ποιήματα, Μετάφραση Νίκου Σημηριώτη, Αθήνα, Εκδόσεις Α. Καραβία, 1965, σελ. 77-78.)

.

Ονειρο  σ’ ένα όνειρο

Δέξου αυτό το φιλί στο μέτωπό σου.
Τώρα που ξεχωρίζουμε θα σου τ’ ομολογήσω:
Δεν είχες άδικο να λες πως όλη μου η ζωή
εστάθηκ’ ένα όνειρο.
Κι αν η ελπίδα επέταξε
μια νύχτα, είτε μια μέρα,
είτε σε μια οπτασία, ή μέσα στο άπειρο,
είναι γι’ αυτό λιγότερο φευγάτη;
Ο,τι θωρούμε ή φαινόμαστε, δεν είναι
παρά ένα όνειρο μέσα σε κάποιον όνειρο.

Στέκω μπροστά στη βουή του ακρογιαλιού
που το χτυπάει το κύμα,
και κλείνω μεσ’ την φούχτα μου
δέκα σπειριά μαλαματένιαν άμμο
δέκα σπειριά, όμως κι εκείνα ακόμα
πως γλυστράνε μεσ’ απ’ τα δάχτυλά μου
και χάνονται στην άβυσσο,
ενώ παίρνει με το κλάμα, ποταμός το κλάμα.
Θεέ μου! Δεν μπορώ, λοιπόν, να τα κρατήσω
λιγάκι πιο σφιχτά;
Δεν μπορώ, θεέ μου να σώσω ούτ’ ένα
από το κύμα τ’ αδυσώπητο;
Οτι θωρούμε ή φαινόμαστε, δεν είναι λοιπόν,
ένα όνειρο μέσα σε κάποιον όνειρο;

Μετάφραση : Ν ί κ ο ς   Π ρ ο ε σ τ ό π ο υ λ ο ς

(Τη μετάφραση αυτή, που δεν τη γνωρίζαμε, μας την πρότεινε η καλή φίλη μας Silena.)

.

.

8 responses

  1. αυτό διάλεξα για να σου πω την καλημέρα μου, και μια ευχή, να ξυπνάμε το πρωί και να τραγουδάμε αυτό το τραγούδι, δεν μπορεί τότε, να μην πάει καλά η μέρα! έτσι δεν είναι?

    Ιανουαρίου 19, 2012 στο 10:11 πμ

    • «I Feel Pretty»!
      Χαχά🙂 Δεν μπορούσες να είχες διαλέξει καλύτερο γι’ αυτή τη χρήση!

      Σ’ ευχαριστώ και σε καλημερίζω κι από εδώ!

      Σπύρος

      Ιανουαρίου 19, 2012 στο 11:38 πμ

  2. mi mou tous kyklous tarate

    Ο πολύ αγαπητός Έδγαρ με ένα εξαίρετο ντεμπούτο στο πτερόεν! Δεν λέω και χθες ο Σαρλ με εντυπωσίασε σφόδρα. Αυτοί οι δύο ποιητές έχουν συναφή αισθητική και κουλτούρα.

    Φυσικά, το All that we see or seem / Is but a dream within a dream είναι η αλήθεια μεσ’την αλήθεια-όπως ισχύει και για τους ποιητές της νύχτας που έχουμε προαναφέρει στην περίπτωση του ποιήματος του Ανέστη Ευαγγέλου «‘Ολοι την αποστρέφονται τη νύχτα».

    Οι αναρτήσεις συνεχίζουν πάντα να ανθίστανται στην παρακμή των ημερών.

    Εύη

    Ιανουαρίου 19, 2012 στο 3:16 μμ

    • Πόου και Μπωντλαίρ, το δίδυμο μιας «παρακμής» άλλων εποχών, ανθίσταται διαβρωτικά στη σαπίλα των ημερών μας, που μόνο το «Ψοφίμι» του δεύτερου μπορεί, σε κάποιους στίχους του, να απεικονίσει. Πολύ σωστή η διαπίστωση της εσωτερικής αλληλουχίας με το ποίημα του Ανέστη Ευαγγέλου…
      Θα επιμείνουμε…

      Σπύρος

      Ιανουαρίου 19, 2012 στο 4:59 μμ

  3. Α. Π.

    Καλημέρα φιλόπονε αναρτητή!
    Ωραίο ποίημα. Νομίζω ότι η απόδοση
    του Σημηριώτη που υπερέχει σε μουσικότητα
    μετατρέπει την αγωνία του πρωτότυπου σε θλίψη
    χωρίς να αποδυναμώνει το μήνυμα.
    Η πρόταση της Σιλένας εξαιρετική.
    Let’s feel pretty and cool!

    Ιανουαρίου 19, 2012 στο 5:14 μμ

    • Καλημέρα (ετεροχρονισμένη) στην ακούραστη και πάντα εύστοχη σχολιάστρια και φίλη. Ναι, τώρα που το λες το βλέπω κι εγώ… Συμφωνώ, η πρόταση της Σιλένας σώζει ζωές🙂

      Σπύρος

      Ιανουαρίου 20, 2012 στο 5:50 πμ

  4. θα ήθελα αγαπητοί συνομιλητές να σας παραθέσω κι άλλη μία μετάφραση που θεωρώ εξαιρετική.

    Είναι του ΝΙΚΟΥ ΠΡΟΕΣΤΟΠΟΥΛΟΥ και θα ήθελα να την συνοδέψω με το ακόλουθο βίντεο η μουσική του οποίου είμαι σίγουρη πως θα σου αρέσει Σπύρο

    ΟΝΕΙΡΟ Σ’ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ

    Δέξου αυτό το φιλί στο μέτωπό σου.
    Τώρα που ξεχωρίζουμε θα σου τ’ ομολογήσω:
    Δεν είχες άδικο να λες πως όλη μου η ζωή
    εστάθηκ’ ένα όνειρο.
    Κι αν η ελπίδα επέταξε
    μια νύχτα, είτε μια μέρα,
    είτε σε μια οπτασία, ή μέσα στο άπειρο,
    είναι γι’ αυτό λιγότερο φευγάτη;
    Ο,τι θωρούμε ή φαινόμαστε, δεν είναι
    παρά ένα όνειρο μέσα σε κάποιον όνειρο.

    Στέκω μπροστά στη βουή του ακρογιαλιού
    που το χτυπάει το κύμα,
    και κλείνω μεσ’ την φούχτα μου
    δέκα σπειριά μαλαματένιαν άμμο
    δέκα σπειριά, όμως κι εκείνα ακόμα
    πως γλυστράνε μεσ’ απ’ τα δάχτυλά μου
    και χάνονται στην άβυσσο,
    ενώ παίρνει με το κλάμα, ποταμός το κλάμα.
    Θεέ μου! Δεν μπορώ, λοιπόν, να τα κρατήσω
    λιγάκι πιο σφιχτά;
    Δεν μπορώ, θεέ μου να σώσω ούτ’ ένα
    από το κύμα τ’ αδυσώπητο;
    Οτι θωρούμε ή φαινόμαστε, δεν είναι λοιπόν,
    ένα όνειρο μέσα σε κάποιον όνειρο;

    ΕΝΤΓΚΑΡ ΑΛΛΑΝ ΠΟΕ
    Μετάφραση
    ΝΙΚΟΣ ΠΡΟΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

    Ιανουαρίου 19, 2012 στο 7:35 μμ

    • Εξαιρετική μετάφραση, Σιλένα, που κερδίζει από κάποιες επαναλήψεις και από τον υπέροχο κυματισμό της γλώσσας. Άλλη μια μετάφραση, και το ποίημα αποκτά άλλη μια ζωή ή άλλο ένα αδελφό ποίημα.
      Alan Parsons Project!!!!!!! Ένας μοναδικός δίσκος!Το βίντεο, που δεν το ήξερα, το προσθέτω στην ανάρτηση, όπως και τη μετάφραση του Προεστόπουλου βέβαια.

      Σπύρος

      Ιανουαρίου 20, 2012 στο 5:56 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s