Just another WordPress.com site

Γιάννης Ρίτσος : Νὰ μὲ θυμόσαστε

.

Pieter Bruegel the Elder : The Procession to Calvary (Detail)

.

.

.

 Ἐπιλογικό

.

Νὰ μὲ θυμόσαστε — εἶπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα
χωρὶς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σὲ πέτρες κι ἀγκάθια,
γιὰ νὰ σᾶς φέρω ψωμὶ καὶ νερὸ καὶ τριαντάφυλλα.

Τὴν ὀμορφιὰ
Ποτές μου δὲν τὴν πρόδωσα. Ὅλο τὸ βιός μου τὸ μοίρασα δίκαια.
Μερτικὸ ἐγὼ δὲν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ᾿ ἕνα κρινάκι τοῦ ἀγροῦ
τὶς πιὸ ἄγριες νύχτες μας φώτισα. Νὰ μὲ θυμᾶστε.

Καὶ συγχωρᾶτε μου αὐτὴ τὴν τελευταῖα μου θλίψη:

Θἄθελα
ἀκόμη μιὰ φορὰ μὲ τὸ λεπτὸ δρεπανάκι τοῦ φεγγαριοῦ νὰ θερίσω
ἕνα ὥριμο στάχυ. Νὰ σταθῶ στὸ κατώφλι, νὰ κοιτάω,
καὶ νὰ μασῶ σπυρὶ σπυρὶ τὸ στάρι μὲ τὰ μπροστινά μου δόντια
θαυμάζοντας κι εὐλογώντας τοῦτον τὸν κόσμο ποὺ ἀφήνω,
θαυμάζοντας κι Ἐκεῖνον ποὺ ἀνεβαίνει τὸ λόφο στὸ πάγχρυσο λιόγερμα. Δέστε:
Στὸ ἀριστερὸ μανίκι του ἔχει ἕνα πορφυρὸ τετράγωνο μπάλωμα. Αὐτὸ
δὲν διακρίνεται πολὺ καθαρά. Κι ἤθελα αὐτὸ προπάντων νὰ σᾶς δείξω.

Κι ἴσως γι᾿ αὐτὸ προπάντων θ᾿ ἄξιζε νὰ μὲ θυμᾶστε.

.

Γ ι ά ν ν η ς   Ρ ί τ σ ο ς   (1909-1990)

Από: http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/giannhs_ritsos/

 

.

.

.

4 responses

  1. mi mou tous kyklous tarate

    Τα πάντα κρύβονται στη λεπτομέρεια. Η λεπτομέρεια μεγενθύνεται μέσα στη μνήμη και ο Ποιητής πάντα θα ανεβαίνει το λόφο το λιόγερμα…

    Ε. Μ.

    Φεβρουαρίου 7, 2012 στο 9:14 μμ

    • «Καὶ συγχωρᾶτε μου αὐτὴ τὴν τελευταῖα μου θλίψη» :

      Ο Χριστός προς τους μαθητές του στο αγρόκτημα που λεγόταν Γεσθημανή : «περίλυπός εστιν η ψυχή μου έως θανάτου» (Κατά Μάρκον, ιδ΄, 34).

      Βρίσκω συγκλονιστικό το καθρέφτισμα…

      Σπύρος

      Φεβρουαρίου 8, 2012 στο 12:57 πμ

  2. ΤΑ λίγα που είπατε είπαν πολλά.
    Εγώ πάλι, έμεινα να κοιτώ στον πίνακα το άλογο που μας κοιτά γελώντας λες. Το σύμπαν μας ειρωνεύεται, μας επιπλήττει, ή υπόσχεται πως η ζωή θα συνεχιστεί, όπως με την πτώση του Ίκαρου, έτσι και με τη μαρτυρική Άνοδο του Ιησού;

    Αρχοντούλα Α.

    Φεβρουαρίου 11, 2012 στο 11:08 πμ

    • Το σύμπαν δεν εκπλήσσεται, μας πλήττει και μας επιπλήττει και πάντα υπόσχεται τη συνέχεια, όμως η υποκειμενική ματιά του ποιητή, που στέκεται σε μια δυσδιάκριτη λεπτομέρεια, το πορφυρὸ τετράγωνο μπάλωμα στο ἀριστερὸ μανίκι, αντιστρέφει την προοπτική και αποκτά συμπαντικό μέγεθος: ο ιδεολογικός υπαινιγμός υποδεικνύει την ουσία…

      Σπύρος

      ΥΓ. Δεν απάντησα ακόμη στο μέηλ σου Αρχοντούλα, καθώς ταλαιπωρούμαι από «λεπτομέρειες» που θα σου εξηγήσω σύντομα!

      Σ.

      Φεβρουαρίου 11, 2012 στο 9:02 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s