Just another WordPress.com site

Μπέρτολτ Μπρεχτ : «Ναι» σε όλα !

.

.


.

Από τη

Μπαλάντα για την  Έγκριση  του Κόσμου

.

Δεν είμαι άδικος, μα ούτε και τολμηρός.
Και να που, σήμερα. μου δείξανε τον κόσμο τους.
Μόνο το ματωμένο δάχτυλό τους είδα μπρός.
Και είπα ευθύς: «Μ’ αρέσει ο νόμος τους».

Τον κόσμο αντίκρισα μεσ’ απ’ τα ρόπαλά τους.
Στάθηκα κι είδα, ολημερίς, με προσοχή.
Είδα χασάπηδες που ήταν ξεφτέρια στη δουλειά τους.
Και σαν με ρώτησαν «Σε διασκεδάζει;», είπα: «Πολύ!»

Κι από την ώρα εκείνη, λέω «Ναι» σε όλα.
Κάλλιο δειλός, παρά νεκρός να μείνω.
Για να μη με τυλίξουνε σε καμιά κόλλα,
ό,τι κανένας δεν εγκρίνει, το εγκρίνω.

 ……………………………………………………..

Φονιάδες είδα, κι είδα πλήθος θύματα.
Μου λείπει θάρρος, μα όχι και συμπόνια.
Και φώναξα, βλέποντας τόσα μνήματα:
«Καλά τους κάνουν — για του έθνους την ομόνοια!»

Να φτάνουν είδα δολοφόνων στρατιές
κι ήθελα να φωνάξω: «Σταματήστε!»
Μα ξέροντας πως κρυφοκοίταζε ο χαφιές,
μ’ άκουσα να φωνάζω: «Ζήτω! Προχωρήστε!»

Δεν μου αρέσει η φτήνια κι η κακομοιριά.
Γι’ αυτό κι έχει στερέψει η έμπνευσή μου.
Αλλά στου βρώμικού σας κόσμου τη βρωμιά
ταιριάζει, βέβαια — το ξέρω —  κι η έγκρισή μου.

1930

B e r t o l t   B r e c h t    (1898 -1956)     

Μετάφραση : Μ ά ρ ι ο ς    Π λ ω ρ ί τ η ς

Από : Bertolt Brecht,  Ποιήματα, Αθήνα, Εκδόσεις Θεμέλιο, ε΄ έκδοση, 2000,  σελ. 32-33

.

5 responses

  1. mi mou tous kyklous tarate

    Η ζωή εδώ ως «μαύρη κωμωδία». Ευχαριστώ και για τα δύο αντίδωρα, σημερινό και χθεσινό.

    Ε.Μ.

    Φεβρουαρίου 10, 2012 στο 2:53 μμ

    • Ξέρεις, είδα σκνηνές ανάλογες του δώρου σου χθές σε πεζοδρόμιο στη Σταδίου. Δύο «γερούνδια» πάνω σε χαρτόνια. Δε θέλω να δώσω λεπτομερή περιγραφή. Φρίκη!

      Σπύρος

      Φεβρουαρίου 11, 2012 στο 12:27 μμ

  2. Το συγκεκριμένο ποστ σου μου θύμισε το ποίημα του Τούρκου ποιητή Αζίζ Νεσίν.
    Το οποίο είναι το εξής:

    Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε,
    και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

    Ο λόγος του μεγάλου
    η σιωπή του μικρού…

    Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος …Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
    Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
    Φτιάξαμε το σύλλογο του “Σώπα”και μαζευτηκαμε πολλοι,
    μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη
    αλλά μουγκή!…
    Πετύχαμε πολλά…Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
    Μεγάλη τέχνη αυτό το “Σώπα”…Γιατί νομίζω πως θα’ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
    και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,
    με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:
    ΜΙΛΑ!

    Καλησπέρα Σπύρο μου.

    Φεβρουαρίου 10, 2012 στο 6:51 μμ

    • Καλημέρα ! Το σχόλιό σου έγινε ανάρτηση… Σ΄ευχαριστώ !

      Σπύρος

      Φεβρουαρίου 11, 2012 στο 12:29 μμ

      • Καλησπέρα Σπύρο μου.
        Μεγάλη μου τιμή! Σε ευχαριστώ.
        Σε φιλώ.

        Φεβρουαρίου 13, 2012 στο 4:46 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s