Just another WordPress.com site

Μαρία Κυρτζάκη : Τώρα που δεν υπάρχουν οι πλατείες για τις ζητωκραυγές

.

.

.

.

.

Σαπίζουν

Μούχλιασαν οι στενοχώριες τα άγχη
Μούχλιασαν στη βροχή και τη λάσπη
Στην παραδοχή.
Σαπισμένα τα πόδια
Τα κεφάλια κρεμασμένα στους τοίχους
Τώρα που δεν υπάρχουν οι πλατείες για τις ζητωκραυγές
Τώρα που δεν υπάρχουν τα είδωλα
Και τα δωμάτια προσφέρονται μόνο για νεκρολογίες
Μουχλιάσαμε στον αστέγαστο κύκλο
Η υγρασία παραμονεύει
Παραμονεύει και δε σε λογαριάζει
Δε σε περιμένει
Σαπίζουν στα βαθιά πηγάδια τα σώματα

Παιδιά
Είκοσι χρονών

.

Μ α ρ ί α   Κ υ ρ τ ζ ά κ η

Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973) [ενότητα Ανίχνευση (1968-1971)]

.

Πηγή :

http://mariakyrtzaki.wordpress.com/2010/11/26/maria-kyrtzaki-sapizoun-%CF%83%CE%B1%CF%80%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CF%85%CF%81%CF%84%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7/#respond

.

5 responses

  1. Επικαιρο τοτε που γραφτηκε, παραμενει ακομη πιο επικαιρο σημερα!

    Οταν η ποιηση τολμα να μιλα τον λογο της αληθειας χωρις φοβο και παθος, παραμενει ζωντανη ες αει, ως προφητεια!

    Καλημερα κι απο μενα !

    Υγ. Ο κοσμος ειναι μικρος κι ο τοπος μας ακομη πιο μικρος… αυτος ο κοσμος ο μικρος ο μεγας…

    Μαρτίου 13, 2012 στο 10:23 πμ

    • Ως προφητεία με κατέπληξε και μένα. Με αποσβόλωσε. Ας είναι καλά η ακούραστη Βίκυ Παπαπροδρόμου με τα ιστολόγιά της, στα οποία κάνει τη δουλειά που θα έπρεπε να είχαν κάνει άλλοι, «επίσημοι» φορείς.

      Να είσαι καλά babalu…

      Σπύρος

      Μαρτίου 13, 2012 στο 6:25 μμ

  2. Σπύρο, σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.

    Σιγά μην περιμένουμε τους επίσημους φορείς. Το διαδίκτυο μας χαρίζει άφθονο χώρο με ελάχιστο οικονομικό κόστος και καλά θα κάνουμε να τον αξιοποιούμε ποικιλοτρόπως.

    Όσο για την ποιήτρια, τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Η Μαρία Κυρτζάκη είναι μια από τις ισχυρότερες και σοβαρότερες μεταπολιτευτικές ποιητικές φωνές και προπαντός σκεπτόμενος άνθρωπος. Όσοι δεν γνωρίζουν ή δεν μπαίνουν στον κόπο να διαβάσουν την ποίησή της, κακό της κεφαλής τους (καταπώς λέει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος).

    Μαρτίου 19, 2012 στο 2:11 μμ

    • Κακά τα ψέμματα, Βίκυ, η προσφορά σου είναι πολύτιμη και πρέπει να αναγνωρίζεται και μάλιστα να προβάλλεται ως παράδειγμα προς μίμησιν…

      Προερχόμενος από την αγγλική και την ιρλανδική λογοτεχνία, πιθανότατα δεν θα μάθαινα την Μαρία Κυρτζάκη (ένα μόνο παράδειγμα) χωρίς τον καθιστικό σου μόχθο.

      Γι’ αυτό σου εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου / μας και από εδώ.

      (Άργησα να ανταποκριθώ λόγω έκτακτου και σοβαρού προσωπικού προβλήματος. Τώρα όλα καλά!)

      Σπύρος

      Μαρτίου 20, 2012 στο 2:42 μμ

      • Και πάλι σ’ ευχαριστώ πολύ, Σπύρο, και χαίρομαι που λύθηκε το πρόβλημά σου.🙂

        Μαρτίου 20, 2012 στο 3:00 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s