Just another WordPress.com site

Κερασία Χρ. Γερογιάννη : Εν αρχή (1)

 

.

William Blake : The Ancient of Days

.

.

.

.

.

{Περίμενα χρόνια κρυμμένη}

.

Περίμενα χρόνια κρυμμένη

σαν κυματισμός

για νάβρω την αρχή μου

.

.

Εν αρχή

.

«Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρός τόν Θεόν, καί Θεός ἦν ὁ Λόγος.»

(Κατά Ἰωάννην,  α΄1)

.

Πότε η αρχή μου;

όταν ελάχιστη στ’ αλμυρά μου βάθη

λίκνιζα τις δυνάμεις μου

τα όρια σκάλιζα εντός μου ασύνειδη

μόνο καταβροχθίζοντας το χρόνο μου

γι’ αυτό άχρονη

μόνο κυματίζουσα στο χώρο μου

γι’ αυτό σαν όνειρο;

 

Πότε η αρχή μου;

όταν διαχώρισα τα κύτταρά μου

το εγώ και το άλλο

κι άπλωσα τις άκριες μου

στη διαίσθηση των πιθανοτήτων

την απόσταση έκπληκτη μετρώντας

είδα και άκουσα και μύρισα

και άγγιξα και γεύτηκα;

 

Πότε η αρχή μου;

όταν έγινα ο πρώτος ήχος

το φωνήεν και το σύμφωνο

η προσευχή και η συνθήκη.

 1-8-2006

.

Γένεσις

.

Είμαι το γέννημα της γης

η Πρώτη Ιδέα

ο ελάχιστος φθόγγος

εννόησα και ονόμασα

τον κόσμο με κραυγές.

 

Είμαι το χνάρι στη γη

η μαρτυρία της πέτρας

η πρώτη ζωγραφιά

χαράχτηκα σταυρωτά

από την Ανατολή

ώς τη Δύση και πάλι

απ’ το Βορρά στο Νότο.

 

Ο αναζητητής είμαι

των μεγάλων κυνηγιών

ο γδάρτης των ονείρων

ο πυρφόρος των θεών

ο πελεκητής του φόβου.

 

Στο θυσιαστήριο

αίμα χυμένο είμαι

του Αμνού που βέλαξε

ικεσία και προσφορά

των καρπών της ανάγκης.

 

Στα όρια των φρυδιών

που σμίγουν με τα μάτια

το μίσος κι ο θυμός

ο αλόγιστος είμαι

αδελφοκτόνος χτύπος

της καρδιάς που σκληραίνει

και της αναμέτρησης

με τα πόδια που βρόντηξαν

στη γη και ρίζωσαν

με τα δάχτυλα στο χώμα

που βούλιαξαν με πείσμα

«είναι δικό μου!» είπαν.

 

Και πάλι η σύγχυση

των νοημάτων είμαι

ο μόνος υπάρχων

δειπνώ τις σάρκες μου

και των παιδιών μου τις κραυγές.

 

Η ταπείνωση της γης

το μαύρο νερό είμαι

των κατακλυσμών

ο επί του ύδατος

περιπατών λόγος

που διασώζει τα όσα

μέλλουν να υπάρξουν

του εξαγνισμένου Πόντου

η Πρώτη Διαθήκη

η ειρηνοποιός.

 

Είμαι η επίγνωση,

η στέρηση της λέξης

της τελευταίας.

 

.

Ο καθρέφτης του  τυχαίου

 

Έγινα αυτό που έγινα

το ανεπαρκές

ο πολέμιος του χρόνου

ενώ γνώριζα το άχρονο

άρα ο μάταιος αγών είμαι

που επιθυμεί το όριο και το τέλος

γιατί γνωρίζει το απέραντο

και το πανταχού παρόν

ή γιατί εχθρεύεται το αιώνιο;

Εγώ, λοιπόν, η πρόσκαιρη

το θήραμα των δαιμόνων.

 

Έγινα αυτό που έγινα

αν και διαισθάνθηκα την ενότητα

η φυλακισμένη του διασπασμού

διασκέδασα τη ζωή μου

στο ιερό και το βέβηλο

μην ανήκοντας στο ένα

μην προσχωρώντας στο άλλο

αναποφάσιστη στις μεγάλες αποφάσεις

ή είμαι πια η ενότητα και των δυο

στα πρόθυρα του θανάτου

που κέρδισα;

 

Εγώ, η άσωτη των σκόρπιων επιθυμιών

η καταβυθισμένη στο σκότος ωραία νεκρή

απύρωτη του ήλιου μήτρα των παραμορφώσεων

λησμονημένη της μυστικής χάριτος

θα στεφανωθώ τη μυρωδάτη δάφνη της ζωής μου:

την ασυμμετρία της σκέψης μου.

Κι αυτό που έγινα θα το ανακαλύπτω

στον καθρέφτη,

του τυχαίου μου ειδώλου το πέρασμα

αναμετρώντας, καχύποπτη.

 

.

Οι δούλοι

.

Πώς το επιτρέψαμ’  άραγε

κι αφήσαμε τούτο να συμβεί;

Σταθήκαμε ανώνυμοι,

χωρίς να θυμόμαστε,

χωρίς να είμαστε,

χωρίς να γινόμαστε…

 

Υποταγμένοι δοθήκαμε της σιωπής.

Πόσο βολικοί για το θάνατο!

Στους καθρέφτες το πρόσωπό μας

κυλά και πάει

ήσυχο σαν ποταμάκι,

ανέκφραστο σαν πέτρα.

 

Πόσο, ευχάριστα, αλλοιωθήκαμε

και της γενιάς μας σπόροι γινήκαμε κακοί!

Δειλοί, ρίξαμε τα κορμιά μας

στα πόδια της ανάγκης

αποδεκτοί και συνηθισμένοι

δεν υπήρξαμε σε καμιά πτυχή ονείρου…

 

Πώς γινήκαμε, τόσο αγόγγυστα,

του κόσμου ετούτου οι δούλοι;

Καθόλου διάφοροι απ’ τους άλλους

το ίδιο προβλέψιμοι,

καθόλου η εντύπωση και η έκπληξη,

σβήνουμε στην απουσία των λέξεων…

 

Κοπήκαμε στη μέση από το βάρος των εποχών

είναι, που πιστεύουμε, πως, μάλλον, δε ζήσαμε ποτέ.

Κι αν μας χαϊδεύει το μέτωπο η απόγνωση

δεν υπάρχει λυτρωμός

τώρα που σταθήκαμε ασάλευτοι

στους βροχερούς αγέρηδες το κορμί μας σφίγγει,

γίνεται πηλός, ραγίζει απλώς και πέφτει…

 

 

Κ ε ρ α σ ί α  Χ ρ.  Γ ε ρ ο γ ι ά ν ν η

Ανέκδοτη συλλογή  Εν αρχή

.

6 responses

  1. E. A.

    Minima stelno apo ti gi tis epagelias…

    Ti kalimera mou se sena kai tin POI’i’TRIA!

    Μαρτίου 30, 2012 στο 11:00 πμ

    • Με συγκινεί πάρα πολύ η επικοινωνία σου. Καλά να περνάς!

      Η ποιήτρια σίγουρα θα δει το μήνυμά σου…

      Σπύρος

      Μαρτίου 30, 2012 στο 4:34 μμ

  2. Κερασία

    ΄Ομορφα που ανταμώνουμε!
    Σπύρο, σ’ ευχαριστούμε για την φιλοξενία και τον τόπο, που μας παραχωρείς τόσο ευγενικά, για να χαιρετούμε φίλους, που γνωρίσαμε τόσο παράξενα διαβάζοντας ποίηση!
    Και σε σένα Ε.Α.εύχομαι ολόψυχα να είσαι καλά!

    Μαρτίου 30, 2012 στο 6:05 μμ

  3. Α. Π.

    Καλημέρα!
    Έκανες και πάλι το θαύμα σου
    με την Κερασία που θεωρώ μείζονα ποιήτρια.
    Υπερβατική και συγκλονιστική όπως
    πάντα μέσα από στίχους εμβληματικούς.
    Εικαστικό τέλειο.
    Ένα θερμό ευχαριστώ για τα δώρα που
    άοκνα μας προσφέρεις.
    Καλό Σαββατοκύριακο σε σένα και
    τους φίλους πτερόεντες.

    Μαρτίου 31, 2012 στο 2:11 μμ

    • Ασπάζομαι απολύτως τη γνώμη σου για την Κερασία. Κατά τα άλλα, σε μένα πιστώνεται το εικαστικό.

      Σ’ ευχαριστώ για τα πολύ καλά σου λόγια αγαπητή Α. Π.

      Ένα θαυμάσιο Σαββατοκύριακο σου εύχομαι!

      Σπύρος

      Μαρτίου 31, 2012 στο 7:31 μμ

  4. Κερασία

    Βραδινή επιστροφή από την όμορφη βόρεια Εύβοια, την ανθοφορούσα την Άνοιξη, την καρπίζουσα τη βεβαιότητα της νέκρωσης του Άδη, τη γη των ασκητών…και συναντώ εδώ στο pteroen φίλους, που με συγκινούν, όχι μόνο για το χρόνο τους να διαβάσουν αλλά και για τη διάκρισή τους ως προς την κατανόηση των κλειδιών, που χρησιμοποιώ για να ερμηνεύσω τη δίνη, στην οποία περιήλθαμε ως λαός.

    Δε ξέρω Α.Π. αν είμαι για τα λόγια που γράφεις, όμως σ’ ευχαριστώ για κείνο το «υπερβατική», γιατί κι αν η ποίησή μου είναι ή δεν είναι τέτοια, σίγουρα στόχευε σ’ ό,τι δεν είναι μόνο αυτού του κόσμου.

    Και, Σπύρο μου, είσαι ευγενικός γι’ αυτό πιστώνεις στον εαυτό σου πολύ λιγότερα απ’ ό,τι ξέρουμε οι υπόλοιποι.
    Σ’ ευχαριστώ.

    Απριλίου 1, 2012 στο 9:54 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s