Just another WordPress.com site

Κερασία Χρ.Γερογιάννη : Αντίδωρον (1)

.

.

Ζωγραφική : S. Dali

.

.

.

Δευτερονόμιο

.

Η απελπισία οδηγεί τους ανέστιους

και η ξενία τους προσκυνητές.

 

Θα ονειρευτούμε τη χώρα της καταφυγής

στα όρια του θανάτου μας.

 

Θ’ ατενίσουμε τη Γη της Επαγγελίας

στο Φασγά και στο Νεβώ του πόνου μας.

 

Θ’ ανασάνουμε την ελπίδα

στα σφιγμένα πνευμόνια μας

 

στο Γολγοθά θα υψωθεί ο σταυρός μας

η ντροπή και ο χλευασμός μας

 

η ζωή μας ολάκερη ένα Κύριε ελέησον

κι ένα Δόξα Σοι

 

στο φως το ανέσπερο της Άνοιξης

δεν ανασταίνονται παρά οι νεκροί

 

και δεν ελπίζουν παρά οι σκλάβοι

ο θάνατος δε νικιέται παρά με το αίμα μας

 

και την προσωπική συγκατάθεση

στο μαρτύριο._____________

 

1-9-2007

 

Όρος Νεβώ

(Αριθμοί 32:3, Δευτερονόμιο 34:1, 32:49)

Απέχει 2 χιλιόμετρα περίπου νότια της Μωάβ, και το ύψος του ανέρχεται στα 800 μέτρα. Από τη κορυφή του, Φασγά, ο Κύριος έδειξε στο Μωυσή τη Γη της Επαγγελίας.

.

 

 

Nυν και αεί

 

Δόξα Σοι η ημέρα και η στιγμή

το άγιο σήμερα

το πρόσφορο νῦν καί ἀεί.

 

Δόξα Σοι, Σήμερον, ότι έλαβες

το μύρο εις μνημόσυνον

μη λυπάσθε

αξόδευτη η φτώχεια

των αιώνων θα γονατίζει

νῦν καί ἀεί.

 

Δόξα Σοι, Σήμερον,

ότι ήλθες σιμά στη συκιά Σου

στην άκρια της προσδοκίας

κι αν οι γλυκείς καρποί αγίνωτοι

μηκέτι εἰς τόν αἰῶνα.

 

Δόξα Σοι, Σήμερον,

ότι αδέσποτη άφησες

την αυριανή κακία

να λιμοκτονήσει

σ’ έναν ευεργετικό θάνατο

στην πιθανότητα του όχι.

 

Δόξα Σοι, Σήμερον,

ότι «ἀκολούθει μοι» είπες

δείχνοντας το βαθύτατο ίχνος

της οικείας πατρίδας

το δυσθεώρητο, το αβάδιστον Όρος

του Ελέους.

 

Δόξα Σοι, Σήμερον,

ο που διέτρεξες αιώνες ιστορίας

μέσα στο ελάχιστο τώρα

ο τελευταίος της γενιάς Σου

η τελεία και η παύλα,

το νῦν καί ἀεί.

.

.

 

Ο κλειδωμένος  Παράδεισος

.

Είμαστε οι πικρές ωδίνες οι αρχέγονες, η Πρώτη Ύλη.

 

Σχηματιζόμαστε σφάγια σ’ αμνιακά υγρά θανάτου.

Θέλω πίσω εκείνον τον κλειδωμένο Παράδεισο.

 

Γεννάμε τις κραυγές της απώλειάς μας.

Θέλω πίσω εκείνον τον κλειδωμένο Παράδεισο.

 

Είμαστε οι προσφορές των ενστίκτων μας.

Θέλω πίσω εκείνον τον κλειδωμένο Παράδεισο.

 

Καταπίνουμε σα νύχτες το σχήμα του κόσμου.

Θέλω πίσω εκείνον τον κλειδωμένο Παράδεισο.

 

Δως μου ’κείνη την Ανάσταση που μου ’ταξες.

 

 

Κ ε ρ α σ ί α   Χ ρ.  Γ ε ρ ο γ ι ά ν ν η

Ανέκδοτη συλλογή Αντίδωρον

 

 

 

 

3 responses

  1. Ε. Α.

    Και τι Αντιδωρον !..

    Καλη Ανασταση στην Κερασια
    και σε σενα Σπυρο !

    Απριλίου 12, 2012 στο 6:03 μμ

    • Πολύ αγαπητή μου Ε. Α., Χριστός Ανέστη!

      Χαίρομαι ιδιαίτερα που θυμάσαι το «πτερόεν» !

      Σ’ ευχαριστώ με καθυστέρηση (λόγω των ημερών) και εκ μέρους της Κερασίας…

      Σπύρος

      Απριλίου 19, 2012 στο 11:33 πμ

  2. Ε. Α.

    Αληθως Ανεστη!

    Δεν ειμαι εγω που το θυμαμαι… εισαι εσυ που μας το θυμιζεις καθε τοσο,
    εσυ και η υπεροχη Ποιητρια που φιλοξενεις!
    Για να ειμαι ειλικρινης, βρισκω λιγη τη λεξη «υπεροχη», θα ‘θελα να προσθεσω… αλλα πολυ φοβαμαι οτι και παλι δεν θα ικανοποιουμην.

    Απριλίου 19, 2012 στο 1:05 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s