Just another WordPress.com site

Γιάννης Ρίτσος : Γιὰ τὴν κόρη του

.

Ζωγραφική : Edward Burne-Jones

.

.

Πρωϊνὸ ἄστρο

Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν στὸν ὕπνο σου.

Κοιμήσου κοριτσάκι.
Εἶναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πρέπει νὰ μεγαλώσεις.

Εἶναι μακρὺς
μακρὺς
μακρὺς ὁ δρόμος.

Τὸ παιδί μου κοιμήθηκε
κι ἐγὼ τραγουδάω…

Δύσκολα εἶναι, κοριτσάκι,
στὴν ἀρχή.

Τί νὰ πεῖς, δὲν ξέρεις.
Δύσκολα εἶναι στὴν ἀρχή.

Γιατὶ δὲν εἶναι, κοριτσάκι,
νὰ μάθεις μόνο
ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει.

Εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου,
εἶναι νὰ φτιάχνεις, κοριτσάκι,
τὴν εὐτυχία τοῦ κόσμου.

Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.

Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι.

.

Γ ι ά ν ν η ς   Ρ ί τ σ ο ς

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/giannhs_ritsos/

.

7 responses

  1. Και πάλι συγχαρητήρια για τις έξοχες επιλογές ιδιαίτερα αυτές τις μέρες. Και το τελευταίο αυτό ποίημα του αγαπημένου μου ποιητή και αγωνιστή Ρίτσου είναι τόσο συγκινητικό και μεγαλειώδες για τον πρόσθετο λόγο ότι δε διστάζει με υπέροχο-όπως πάντα- λόγο να προτρέπει το ίδιο του το παιδί να προσφέρει τον εαυτό της για την «ευτυχία του κόσμου», για το κοινό καλό. Ο απόλυτος αλτρουισμός, η ανώτατη θυσία…Πόσοι γονείς αλήθεια έχουν τη δύναμη, την ψυχή να το πουν αυτό στο παιδί τους;

    Μαΐου 8, 2012 στο 11:34 πμ

    • Πολύ αγαπητή/ αγαπητέ Άλμπατρος, πιστεύω ακράδαντα, και ύστερα από πολλά χρόνια προβληματισμού, ότι ο Ρίτσος υπήρξε, με μεγάλη διαφορά, ο μέγιστος ποιητής της γενιάς του. Ακολουθεί, πάντα κατά τη γνώμη μου, ο Ελύτης, και στην τρίτη, τέταρτη, πέμπτη θέση (;) ο εν πολλοίς δουλικός μιμητής του Έλιοτ, ο Σεφέρης.

      «Πόσοι γονείς αλήθεια έχουν τη δύναμη, την ψυχή να το πουν αυτό στο παιδί τους;» Θαυμάσιο ερώτημα. Πάντως όχι εγώ, το ομολογώ χωρίς κανένα δισταγμό. «Ο απόλυτος αλτρουισμός», όπως λες, που προσωπικά τον θαυμάζω όσο δε γίνεται αλλά δεν μπόρεσα να τον εφαρμόσω.

      Σ’ ευχαριστώ πολύ για το πολύ ώριμο σχόλιο…

      Σπύρος

      Μαΐου 8, 2012 στο 4:05 μμ

      • Κι εγώ είμαι μητέρα δυο μικρών παιδιών, και εγώ ομολογώ ότι δεν έχω αυτή τη γενναιότητα όσο κι αν τη θαυμάζω.Σα μάνα με εκφράζει περισσότερο το ποίημα του Yeats «A Prayer for my Daughter», αλλά αν οι γονείς σκέφτονταν περισσότερο σαν το Ρίτσο ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος…

        Μαΐου 8, 2012 στο 11:05 μμ

  2. Καλησπέρα Σπύρο μου. Το συγκεκριμένο το λατρεύω.
    Βγάζει τόσα συναισθήματα τρυφερότητας και άδολης αγάπης που μόνο ένας γονέας μπορεί να δώσει στο παιδί του. Σε ευχαριστώ τόσο πολύ γι αυτή την ανάρτηση.
    Να έχεις ένα υπέροχο απόγευμα. Σε φιλώ.

    Μαΐου 8, 2012 στο 12:41 μμ

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου Μελίτα. Είμαι πατέρας μιας κόρης. Καταλαβαίνεις λοιπόν.

      Κι εγώ σου στένω την αγάπη μου και σε φιλώ.

      Σπύρος

      Μαΐου 8, 2012 στο 4:11 μμ

  3. Ε. Α.

    Δεν μπορω παρα να συμφωνησω.
    Ο Ριτσος ειναι ο κορυφαιος εκ των τριων !

    Μαΐου 9, 2012 στο 11:52 μμ

    • Και όμως, αυτός ο μέγιστος ποιητής έχει αδικηθεί κατάφωρα. Θα μου μείνει …αξέχαστος ο Χριστιανόπουλος, σε ένα ρεσιτάλ απαξίωσης του Ρ. στην τηλεόραση, πριν από αρκετά χρόνια…

      Σπύρος

      Μαΐου 10, 2012 στο 8:12 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s