Just another WordPress.com site

Αλεξάνδρα Μπακονίκα : τα φωτεινά και τα χαρούμενα


.

Ζωγραφική : S. Dali

.

.

Οι αποσκευές μου

.

Απανθρωπιές και τραγωδίες
δεν μου είναι άγνωστες.
Δια πυρός και σιδήρου τις έζησα.
Αν με ψάξεις θα βρεις τα βαθιά τους σημάδια.
Σκοτάδια, καταχνιές και θλίψεις
τα κουβαλάω στις αποσκευές μου.

Έχω πιστοποιητικά, συστατικές επιστολές
για δοκιμασίες που άντεξα.
Παίρνω, λοιπόν, το δικαίωμα να στραφώ
και να βιώσω τα φωτεινά και τα χαρούμενα.
Το συναπάντημα, το βύθισμά μου στη χαρά
–που τόσο σπάνια συμβαίνει–
είναι δικαίωμα και κερδισμένος χρόνος.
Δεν έχω ενοχές για τις εξάρσεις της χαράς.

.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Από τη συλλογή Θείο κορμί (1994)

Πηγή :

http://greekpoems.wordpress.com/2012/04/02/%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%AD%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%BB%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B1/#more-1355

.

 

7 responses

  1. Ένα πραγματικά φωτεινό, αισιόδοξο και άμεσο ποίημα στους σκοτεινούς καιρούς που ζούμε! Ταυτίζομαι απόλυτα με τη σταση ζωής της ηρωίδας του ποιήματος. Να γινόμαστε σοφότεροι και δυνατότεροι από τις εμπειρίες του παρελθόντος -καλές ή κακές, την έχουμε όλοι κρυμμένη μέσα μας αυτή τη δύναμη, και να αναζητούμε πάντα την ευτυχία. Άλλωστε γι αυτό ήρθαμε σ’ αυτόν τον κόσμο και, ό,τι κι αν μας έχει συμβεί, ποτέ δεν είναι αργά για θαύματα… Συγχαρητήρια στην ποιήτρια!

    Μαΐου 16, 2012 στο 6:42 μμ

    • Albatross,ευχαριστώ από καρδιάς για τα ωραίο σχόλιο….
      Θερμά ευχαριστώ και το pteroen για την τιμή να με φιλοξενεί στον εκλεκτό χώρο του…

      Μαΐου 17, 2012 στο 7:10 πμ

      • Δική μας η τιμή!

        Σπύρος

        Μαΐου 18, 2012 στο 5:33 μμ

  2. Θα ήθελα να προσθέσω, με την ευκαιρία αυτού του ποιήματος, ότι η όμορφη απλότητα της έκφρασης και η κρυστάλλινη σαφήνεια του νοήματος, κατά τη γνώμη μου αποτελούν προτερήματα για όλα τα είδη της λογοτεχνίας. Και το επισημαίνω γιατί υπάρχει η τάση να θεωρείται όσο πιο δυσνόητο και επιτηδευμένο ένα κείμενο τόσο πιο σπουδαίο, σε βάρος, πολλές φορές, του περιεχομένου. Χάνεται η ουσία, και, τέλος πάντων, πιστεύω ότι η λογοτεχνία δε γράφεται μόνο για να την απολαμβάνουν άλλοι λογοτέχνες ή καθηγητές πανεπιστημίου αλλά κυρίως ο μέσος άνθρωπος, χωρίς βέβαια να καταντάει απλοϊκή. Η αισθητική είναι απαραίτητη αλλά δεν είναι το παν. Το πιο σπουδαίο είναι να μας αγγίζει το κάθε κείμενο βαθιά μέσα μας με τρόπο που να μας μένει αλησμόνητο και να μας γεννά καινούριες σκέψεις, όπως ακριβώς το παρόν υπέροχο ποίημα…

    Μαΐου 17, 2012 στο 9:06 πμ

  3. Ε. Α.

    Aπο εκπληξη σε εκπληξη μας πηγαινεις…

    Κι αυτη σου… η ανακαλυψη
    εξαιρετικη !

    Τα υπολοιπα θα τα πουμε στη παρουσιαση του δικου σου βιβλιου
    το Φθινοπωρο.

    Μαΐου 17, 2012 στο 6:02 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s