Just another WordPress.com site

Κερασία Χρ. Γερογιάννη : Οι μικρές λεπτομέρειες (2)

.

Ζωγραφική : Kazimir Malevich

.

.

 

.

Είμαι κείνο το σκοτεινό σημάδι

στην άκρια της ημέρας

μην τολμήσεις ν’ αναπαυτείς

στη δροσιά μου

του θανάτου είμαι το προοίμιο

μια άγρια αντίρρηση στο φως

μη στοχαστείς ν’ αναπαυτείς

στις υποσχέσεις μου

είμαι η αναίρεση.

.

.

ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ

.

Σαν κιούπι πήλινο, παλιό στη γη παραχωμένο

με την κοιλιά του ανοιχτή να χάσκει ένα στόμα

αντί νερό με χώμα γεμισμένο

σαν οιωνός αμφίσημος μου ’χει δοθεί  το σώμα.

 

Φριχτή κατάρα που άπλωσε σα μπέρτα τη σκιά της

με τύλιξε, κι ακίνητη σα κούκλα με κρατεί

με τράβηξε με τέντωσε, με δένει στα σκοινιά της

στην άκρια της ζωής να γέρνω θλιβερή.

 

Να ’χω τα μάτια μου ανοιχτά στο φως προσηλωμένα

και το ποδάρι μου το αργό χωμένο μες στη λάσπη

εγώ, η χοϊκή σπονδή με τους νεκρούς δεμένα

τα δώρα μου τα πρόσφερα όπως το είχα τάξει.

 

Λογάριασα το τι χρωστώ, τι το ’χω κρατημένο

για κοινωνιά κι αντίδωρο πληγή που όλο σαπίζει

και άφησε στο σώμα μου σημάδι χαραγμένο

που απόλυτα και αυθαίρετα σαν άρχοντας με ορίζει. 

.

29-11-2010

.

.

ΤΟ ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ

.

Ανάμεσο των φρυδιών

ένα κυπαρίσσι αναποφάσιστο

να ρίξει ή όχι μπόι τους θυμούς του

που ’ναι σαν τους χειμώνες μας

διστακτικοί κι ασυνεπείς.

 

Κι εγώ σέρνω το δάχτυλο συχνά

απάνω του

πώς στις μουτζούρες στο χαρτί

να ξεριζώσω τις ανεπιθύμητες

κείνες ρίζες

που μνημονεύουν τα σημάδια

και μαρτυρούν τις έννοιες μου

τις κεκοιμημένες

ανάμεσο των φρυδιών

.

31-12-2010

.

.

ΟΙ ΓΡΑΜΜΕΣ

.

Πόσες γραμμές είναι η ζωή;

Σα μια σελίδα με τα κενά της σημεία

τις αδειανές σειρές της

είκοσι και βάλε χρόνια

και ξανά είκοσι αντικρυστά

να εφάπτονται σαν σώματα

ένα βιβλίο κλειστό μ’ ατσαλάκωτα φύλλα

που αναπαύονται το ’να πάνω στ’ άλλο

σα χέρια ακάματα και τρυφερά

ποιος θάνατος θα τα διαβάσει

όπως η γύφτισσα τις γραμμές της παλάμης

μιαν εξαπάτηση ή πρόβλεψη του μέλλοντος χρόνου

το «θα» χωρίς το σωστό ρήμα σιμά του

«ζήσεις» – «πεθάνεις» όλο μαντέματα κι αγυρτείες.

.

26-8-2010

.

.

 Κ ε ρ α σ ί α    Χ ρ.   Γ ε ρ ο γ ι ά ν ν η

.

2 responses

  1. Όπως πάντα, όλα άρτια εκτελεσμένα, θα τολμήσω όμως να πω, μιας και διακρίνω σε αυτά και στην Ομολογία κοινό παρονομαστή το θνητό του ανθρώπου, πως «Το σημάδι» εκθέτει λυρικότατα και με ιδιαίτερη ισχύ στο ριματόπλεκτο χορό του όλα όσα λέει η ποιήτρια σε όλα τα υπόλοιπα μαζί. Μού άρεσε ιδιαίτερα.
    Αρχοντούλα

    Οκτωβρίου 16, 2012 στο 8:59 μμ

    • Πολύ εύστοχη, Αρχοντούλα –σ’ ευχαριστώ για τα σχόλιά σου.

      Σπύρος

      Οκτωβρίου 21, 2012 στο 11:08 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s