Just another WordPress.com site

Κερασία Χρ. Γερογιάννη : «Το θάνατο μιμούνται οι φασίστες…» — Οι μικρές λεπτομέρειες (6)

.

triplo01-endΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ

.

Ο θάνατος σπαράζει τα πρόσωπα

κι επιβάλλει χαιρέκακα την ομοιομορφία

κακότροπα στο ίδιο καλούπι όλα τα υποτάσσει.

Το θάνατο μιμούνται οι φασίστες

κι όλες του ανθρώπου οι εξουσίες

σε κατατρών αν ξεστρατίσεις του ορισμού τους

αν δεν είσαι πρόθυμος προσκυνητής

ίδιος στα φερσίματα, στους τρόπους και στα όνειρα

σε κατατρών ώσπου να λιώσεις και να ταπεινωθείς

ώσπου ν’ ακινητήσεις στη μούχλα του τάφου σου.______________

.

 

 

ΤΟ ΠΑΛΕΜΑ

.

Τι με ζηλεύεις και μου λες τι ψέματα μου λέγεις;

Το τίποτα δε γίνεσαι και δε μπορεί να είσαι

στο μνήμα μου θα κενωθώ ένας σωρός κριμάτων

κι αν οι παλιοί πληρώνανε της βάρκας τους τα ναύλα

κι ήταν γι’ αυτούς ο οβολός εξαγορά και χάρη

σε μένα τούτο δε μετρά για με δε λογαριάζει

τι είν’ ο Χάροντας εχθρός δε στρέχω να πληρώνω

τη λευτεριά μου αποζητώ και γι’ αυτήν παλεύω.

Κι αν χάσω εγώ τον πόλεμο κι αν συνθηκολογήσω

μαύρο νερό θα πάω να πιώ νερό του Κάτω Κόσμου

που ’χει τις μνήμες ζωντανές τους πόνους θεριεμένους

της Λήθης νάμα δε θα βρω παρηγοριά δε θα ’χω

μον’ θα θυμούμαι πάντοτε ως να σωθούν οι αιώνες

τις άρνησες και το κακό που έχω βαστημένο.

Ποιανού βολή ο οβολός ποιού πληρωμή και χάρη;

Ποιού χάρισμα το κλάμα μου του Χάροντα είμαι δώρο

κι αυτός πικρός και δε μιλεί σκληρός και δε λυγίζει

τις κλείδες του που έχασε σε μένα τις χαλκεύει

που συναινώ, που δέχομαι να είμαι νικημένη.

Πώς με ζηλεύεις και το λες τι ψέματα μου λέγεις;

Πώς με ζηλεύεις του Θεού που ψάχνω ένα χνάρι

μα του ΄Αδη ακούω στεναγμούς κι απ’ τις κλειστές αμπάρες

κερδίζω την απελπισιά προσκέφαλο το βράδυ

που έχω το Φως το Αληθινό και είμαι στο σκοτάδι.

Πώς με ζηλεύεις που πιστώ και είμαι μες στη γύμνια

εσύ το όριο ντύθηκες και μέσα κει ορίζεις

είσαι του κόσμου σου παιδί και ζεις ό,τι ανασαίνεις

εσύ μαλώνεις τους καιρούς μα εγώ καιρό δεν έχω

μήτε δρομάκι να σταθώ κι εκεί να περπατήσω

κι αντιμαχώ το θέλημα που μου τραβάει τα σπλάχνα

κι έχει τα θέλω του ανοιχτά σαν αγκαλιά απλωμένη

εσύ, μου λες, δεν καρτεράς μα εγώ «θέλω» δεν έχω

και προσδοκώ και καρτερώ το πάνω από μένα

γιατί είμαι ’γω ασήμαντη, μικρή και τιποτένια

τι αν ήταν όλη μου η ζωή αυτό το κάτι που είμαι

κρίμα θα ήταν η ζωή να πάει έτσι χαμένη…

Εσύ, μου λες, δεν καρτεράς Ζωή αντί θανάτου

σαν τίποτα στο τίποτα τα πάθη σου επιστρέφεις

τη μνήμη σου, τον κόπο σου, το γέλιο και το κλάμα.

Μα τι παλεύεις, τι πονάς ν’ αλλάξεις τους ανέμους

κι αν δεν το ξέρεις πολεμάς τον κόσμο που είν’ δικός σου.

Πώς με ζηλεύεις και το λες τι ψέματα μου λέγεις;

Στου Αχέροντα τ’ άγρια νερά δε νοιάζεσ’ αν θα πάμε

βρώμα και πιόμα ανέξοδο θαρρείς τον εαυτό σου

Κι αφού θωρείς το τίποτα και τίποτα δε νιώθεις

εσύ δεν έχεις να χαρείς, δεν έχει να πονέσεις

μα εγώ βαρκούλα θα γενώ γιομάτη από υποσχέσεις

γιομάτη από ψέματα, καημό και μοιρολόι

γιατί ήμουνα ο νικητής και έπεσα στο χώμα

γιατί ήμουν μέρος του Θεού και μέριασα στο σκότος.-

Μέγα Σάββατο, 18-4-2009

.

.

Ο ΤΕΛΩΝΗΣ ΚΙ Ο ΦΑΡΙΣΑΙΟΣ

.

Της αγιότητος απέχουμε με χάρη

όχι από ταπείνωση,

τάχα, ν’ αρνηθούμε τους επαίνους

— σαν πονηροί πολύ αποδειχτήκαμε

μετά από ’κείνον το φαφλατά το Φαρισαίο –-

ούτε από αδεξιότητα

σαν άμαθοι των ασκήσεων και των κόπων,

αλλά από μιαν αλλόκοτη διαστροφή των νοημάτων

κι αποστρεφόμαστε καχύποπτοι,

μην είναι λάθος κείνο το «ατελεύτητος»;

Τι είδους ζωή θα είναι και μάλιστα ατελεύτητος

αν λείπουν οι στεναγμοί, οι πόνοι και τα δάκρυά μας;

 .

.

Η ΑΦΕΣΙΣ

 .

Ἄφες ἡμῖν θα πω

αλλά πώς να μετρήσω

αυτό το μικρότατο «ὡς»

εμπρός στο «καί ἡμεῖς ἀφίεμεν

τοῖς ὁφειλέταις ἡμῶν»;

Σα βελονιά στα δάχτυλα

της μάνας μου που λίγο

ξαφνιασμένη κοίταγε

τη μικρή πληγή

κι έπειτα σκεφτική

μας μπάλωνε τα ρούχα;

 .

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

.

Ποια η ζωή που έζησα

και τώρα αφήνω πίσω

ποια η ζωή που αρνήθηκα

σαν αίνιγμα να λύσω…

Αρνήθηκα του νικητή

την έπαρση, το κλέος

και κουβαλώ του ασκητή

το βάσανο σα χρέος.

Κι όσο να πεις επαίρομαι

που είμαι αποστάτης

κι αμέσως κει που χαίρομαι

φτηνός επαναστάτης

αρχίζουν να βρωμοκοπούν

τα άγια αθλήματά μου

τα έργα μου να θορυβούν

στα δύστυχα τ’ αυτιά μου.

Κι είμαι ξανά το γέννημα

που έβγαλε το χώμα

και μιας Πνοής το θέλημα

τη στέκει εδώ ακόμα.

Κι ως δίχως να ’χω αναπνοή

ετόλμησα και είπα

Θεέ μου, δος μου απαντοχή

ν’ αντέξει ετούτη η τσίπα

που ανασκιρτά πως χάνεται

και θέλει το δικό της

σκύβαλο άθλιο πιάνεται

ξανά στον εαυτό της.

Είδα κι απόειδα, δέχτηκα

δρόμος δεν είναι πια

γαγγραινιασμένη αφέθηκα

να εκθέσω χαρακιά.

Είμαι αυτό που έγινα

που ήμουν και θα είμαι

δαγκωματιά από έχιδνα

με βάνει εδώ να κείμαι

μα της αλήθειας μου το φως

με σκέπει και με ντύνει

στον Άδη Αδάμ δειλός, σκυφτός

Αναστημένος Ουρανός εγίνη.

7-2-2009

.

.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ

.

Τι είν’ του Θεού το όνομα;

Ένα θέλω χωρίς το περήφανο «λ»

κι ένα κομμάτι απ’ το τρελός

χωρίς το τρεμούλιασμα των «τρ»

και πάλι και ξανά και πάντα

χωρίς το περήφανο «λ».

Κράτησα το έσχατο «ω[μέγα]»

γιατί μ’ ένα «ά[λφα]» στην αρχή του

περιέχει όλα τα νοήματα.

.

Κ ε ρ α σ ί α  Χ ρ.  Γ ε ρ ο γ ι ά ν ν η

.

4 responses

  1. Καλές γιορτές
    με ό,τι εσύ επιθυμείς

    πολλά φιλιά

    Δεκεμβρίου 23, 2012 στο 2:34 μμ

  2. Πάντα λυρικότατα και πολύ δυνατά στο πλέξιμο του στίχου και στην επιλογή των λέξεων τα ποιήματα της κας Γερογιάννη. Εύχομαι το βαθιά αληθινό περιεχόμενό τους να οφείλεται μόνο στην εγγενή της αισθαντικότητα απέναντι στον κόσμο και να μην πηγάζει και από άσχημα προσωπικά βιώματα. Ο θάνατος είναι ένα αδυνατό χαρτί και είναι από τους ποιητές που, κατά την προσωπική μου γνώμη, το παίζει πολύ αποτελεσματικά.
    Χαίρομαι, πτερόεν, να βλέπω διαρκώς αναρτήσεις. Σημαίνει ότι υπάρχουν αποθέματα δύναμης.
    Καλά Χριστούγεννα και καλή υγεία σε όλους παρέα με τα αγαπημένα σας πρόσωπα.
    Αρχοντούλα

    Δεκεμβρίου 23, 2012 στο 9:44 μμ

  3. Ναι, υπάρχουν αποθέματα, πολύ αγαπητές μου «ποιώ-ελένη» και «pyrgia»!

    Ευγνώμων,

    Σπύρος

    Ιανουαρίου 23, 2013 στο 10:54 μμ

    • Χαίρομαι. Πολύ.
      Αρχοντούλα

      Ιανουαρίου 28, 2013 στο 12:00 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s