Just another WordPress.com site

Τ. Σ. Έλιοτ (1)

 imagesΟ ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, κριτικός και φιλολογικός επιμελητής  Τ. Σ. Έλιοτ (Thomas Stearns Eliot, 1888-1965) γεννήθηκε στο Σαιντ   Λούις   (Μιζούρι), σε μια εύπορη πολυμελή οικογένεια. Προετοιμάστηκε για το Χάρβαρντ, απ’ όπου απεφοίτησε με σπουδές στη συγκριτική φιλολογία. Στο Χάρβαρντ, επίσης, παρακολούθησε  ένα έτος μεταπτυχιακών σπουδών στην αγγλική φιλολογία.

Στη βιβλιοθήκη του Χάρβαρντ ο Έλιοτ βρήκε ένα βιβλίο που έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα εξέλιξή του. Ήταν το βιβλίο του Arthur Symons για τον Συμβολισμό (1895), μέσω το οποίου γνώρισε τo  ποιητικό έργο τού Jules Laforgue, με την κομψή ειρωνεία του, που του έδωσε μια κατεύθυνση στην ποίηση. Μέχρι το 1909-1910 η ποιητική του κλίση είχε επιβεβαιωθεί, με τη συμμετοχή του στην επιτροπή του λογοτεχνικού περιοδικού του Χάρβαρντ, του Advocate.

Τον Μάιο του 1917 πήγε για μεταπτυχιακές σπουδές ενός έτους στο Παρίσι,  όπου γνώρισε τον  Jean Verdenal, στον οποίο αφιέρωσε το πολύ γνωστό ποίημά του, «Το ερωτικό τραγούδι τού J. Alfred Prufrock».  Με την  παρέα τού  Verdenal, ο ποιητής έκανε την είσοδό του στην  έντονη πνευματική ζωή της πόλης. Στο Παρίσι ο Έλιοτ γνώρισε μορφές όπως ο Pablo Picasso  και ο  Henri Bergson.

Τα έτη 1910 και 1911 ο Έλιοτ αντέγραψε σε ένα ξεχωριστό σημειωματάριο τα ποιήματα που έμελλαν να τον κάνουν γνωστό, ποιήματα όπως τα «Προσωπογραφία γυναικός» και «Πρελούντια». Έχοντας αφομοιώσει στοιχεία από τους δραματικούς μονολόγους του Robert Browning και από την κομψότητα της ποίησης του συμβολισμού, κατάφερε να δημιουργήσει ένα ξεχωριστό ιδίωμα, το οποίο ξάφνιασε όσους  συγχρόνους του διάβασαν τα ποιήματα αυτά από τα χειρόγραφα.

Το φθινόπωρο του 1911, ωστόσο, ο Έλιοτ ήταν εξίσου προσηλωμένος σε δύο κόσμους: της ποίησης και των ιδεών. Ως φοιτητής την εποχή που το  Χάρβαρντ διένυε τον  χρυσό φιλοσοφικό του αιώνα, είχε την τύχει να βρεθεί ανάμεσα σε μορφές  όπως ο William James και ο Bertrand Russell. Ταυτόχρονα, μελετούσε ανθρωπολογία και θρησκεία.

Τον Σεπτέμβριο του 1914 ο Ezra Pound διάβασε χειρόγραφα ποιήματα του Έλιοτ και εντυπωσιάστηκε. Έτσι ξεκίνησε μια συνεργασία που έμελλε να επηρεάσει σημαντικά την αγγλοαμερικανική ποίηση.

Την άνοιξη του 1915, στην Αγγλία, ο  ποιητής γνώρισε στην  Vivien Haigh-Wood. Γοητευμένος από  την αμεσότητα και την ειλικρίνεια της Vivien, τον Ιούνιο του 1915  την παντρεύτηκε.  Ο γάμος ήταν δυσάρεστη έκπληξη για τους γονείς του, ιδίως όταν έμαθαν  για τα προβλήματα υγείας της Vivien. Η Vivien αρνήθηκε να μπει στο πλοίο για την Αμερική εν καιρώ πολέμου, δεν έφυγαν, κι έτσι  ο Έλιοτ έγινε μέρος της  λονδρέζικης λογοτεχνικής ζωής.

Σ. Η.

{Συνεχίζεται}

8 responses

  1. Welcome back!!!! Ανυπομονούμε για τη συνέχεια!!!! Μας λείψατε αφάνταστα…

    Ιανουαρίου 29, 2013 στο 6:23 πμ

    • Κι εμένε μου …έλειψα, πίστεψέ με!!! Ελπίζω από εδώ και πέρα να είμαι πιο τακτικός στις αναρτήσεις. Κάποια μικρή, έστω και πρόσκαιρη βελτίωση (;) στο θέμα της υγείας με επανενεργοποίησε….

      Σ’ ευχαριστώ για την υπομονή σου albatross….

      Σπύρος

      Φεβρουαρίου 2, 2013 στο 12:50 μμ

  2. Διάβασα πάλι το «Love song of J. Alfred Prufrock». Είναι απίστευτο πόσο έντονα μού είχαν εντυπωθεί οι στίχοι. Κάποιους τους θυμόμουν ακόμη ανέπαφους κάπου 15 χρόνια τώρα.

    Ιανουαρίου 30, 2013 στο 11:15 μμ

    • Έτσι είναι καλή μου Αρχοντούλα, όταν σ’ εκείνη τη μαγική ηλικία των φοιτητικών μας χρόνων μας αγγίξει κάτι βαθιά και αληθινά, όχι μόνο μένει για πάντα ζωντανό στη μνήμη, επηρεάζει και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και τη μετέπειτα πορεία μας. Εγώ, όπως -είμαι σίγουρη κι εσύ -κυρίως εσύ, ευγνωμονώ και την καλή μας τύχη που είχαμε τόσο εμπνευσμένους καθηγητές. Χάρη σ’αυτούς και την προσωπική γοητεία που προσέδιδαν στο μάθημά τους, την έμφυτη αγάπη μας για τη λογοτεχνία την γιγάντωσαν σε δυνατό έρωτα και την κάναμε τρόπο ζωής. Εκτός του αξεπέραστου κου Ηλιόπουλου, ποιος μπορεί να ξεχάσει επίσης -με αφορμή τώρα τον Έλιοτ- τις εξαίσιες απαγγελίες της κας Σακελλίου που μας τον δίδαξε τόσο αριστοτεχνικά;
      Πολύ συχνά εκπλήσσομαι κι εγώ από τους ήχους και τις εικόνες που ζουν ακόμα τόσο έντονα στο μυαλό μου. Κι αισθάνομαι τόσο τυχερή!

      Ιανουαρίου 31, 2013 στο 6:45 μμ

    • Εγώ πάλι είμαι για δεκαετίες «κολλημένος» στα «Τέσσερα Κουαρτέτα». Αλλά σε καταλαβαίνω απόλυτα! Φιλιά στην οικογένεια (και στη μητέρα σου δλδ.)

      Σπύρος

      Φεβρουαρίου 2, 2013 στο 12:54 μμ

      • Θα τα διαβάσω ξανά και θα επανέλθω…

        Φεβρουαρίου 2, 2013 στο 10:26 μμ

  3. Καλησπέρα Σπύρο μου και καλώς μας ήρθες. Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που παρέθεσες για τον Έλλιοτ και ομολογώ ότι χάρηκα που εμπλούτισες τις γνώσεις μου γιατί τα περισσότερα δεν τα ήξερα .
    Σε φιλώ.

    Φεβρουαρίου 3, 2013 στο 5:32 μμ

  4. Σπύρο καλώς ήρθες εύχομαι όλα να είναι καλά και να μπορούμε ν’ απολαμβάνουμε τις αναρτήσεις σου. Έχεις την αγάπη μου και βέβαια συνοδευόμενη και από… ένα μελωδικό όνειρο

    Φεβρουαρίου 7, 2013 στο 4:22 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s