Just another WordPress.com site

ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ (ΤΑΚΗΣ)

Τάκης Βαρβιτσιώτης : Η αγνή βασιλεία των φτερών

Ζωγραφική : Alberto Galvez

.

.

.

Μονάχα με την ποίηση

                                                                στον Στέλιο Αρτεμάκη

Μονάχα με την ποίηση
Δε θα χαθούν ποτέ
Τα μεγάλα ιστιοφόρα της αυγής
Ούτε τα φώτα ούτε η χαρά
Ούτε τα δέντρα ούτε η νύχτα

Μονάχα με την ποίηση
Θα ‘μαστε ακόμα ικανοί
Να βλέπουμε και ν’ αγαπούμε
Να ονομάζουμε τα πράγματα
Με τις πιο καθημερινές λέξεις
Να λέμε το ψωμί ψωμί τη σκάφη σκάφη
Και μ’ ένα βλέμμα να οδηγούμαστε
Σε μιαν αλήθεια οριστική

Μονάχα με την ποίηση
Θα μεγαλώσουνε τα στάχυα
Και τα στήθη των κοριτσιών
Το ποτάμι θ’ απομείνει ποτάμι
Η θάλασσα θάλασσα
Κι ο ουρανός ουρανός

Μονάχα με την ποίηση
Θ’ ανακαλύψουμε ξανά τ’ αστέρια
Μέσα στις καπνοδόχες
Κι όλη τη θλίψη που ενδημεί
Στο βάθος των ματιών
Και θα μπορέσουμε να ξαναβρούμε
Το γενέθλιο χωριό μας
Παραχωμένο μες στα χιόνια

Μονάχα με την ποίηση
Θ’ ανακαλύψουμε ξανά τον έρωτα
Και πατώντας από κλωνί σε κλωνί
Κι από ελπίδα σ’ ελπίδα
Θα εγκαθιδρύσουμε
Την αγνή βασιλεία των φτερών

.

Τ ά κ η ς  Β α ρ β ι τ σ ι ώ τ η ς
Από τη συλλογή Καλειδοσκόπιο (1983)

Πηγή :
http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=5608.0#ixzz1oVJAeXlE

.


Τάκης Βαρβιτσιώτης : Η απόστασή μου από τον ουρανό/ Μικραίνει

Λεπτομέρεια από έργο τού Rene Magritte

 

 

Σε κάποιον άλλο ουρανό

Ωραία τραγούδια
Μου έφερε
Τούτος ο μήνας
Το πρωτοβρόχι

Τι χαρά
Τι ασφοδέλια

Τι κρίνοι

Η απόστασή μου από τον ουρανό
Μικραίνει

Σβήνουν τα βήματα

Σε κάποιον άλλο ουρανό
Μια πιο γλυκιά φωνή
Ανεβαίνει

 

Τ ά κ η ς   Β α ρ β ι τ σ ι ώ τ η ς (19162011)

Πρώτα ποιήματα  (1941) : Ποιήματα 1941-2002  (2003)

Πηγή:

http://takisvarvitsiotis.wordpress.com/2010/08/09/takis-varvitsiotis-se-kapoion-allo-ourano-thessaloniki-%CF%83%CE%B5-%CE%BA%CE%AC%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF-%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B1%CE%BD%CF%8C-%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7/


Τάκης Βαρβιτσιώτης : Δεν έχω πια τα μάτια μου να κλάψω

Ζωγραφική : Giorgio de Chirico

 

Ερείπια

Το κλειστό βιβλίο
Το λυπημένο βιολί
Ο ραγισμένος άγγελος που αγρυπνεί

Πού είστε παιδικά μου χέρια
Με λησμονήσατε
Μα δεν μπορώ
Δεν έχω πια τα μάτια μου να κλάψω

Η βροχή αποκλείστηκε στον κήπο

Απ’ τα κλαδιά των δέντρων κρέμονται
Καρδιές
Μικρά φώτα
Ο ήχος μιας καμπάνας
Η προσευχή

Ακόμα καπνίζουν
Των ημερών τα ερείπια

Τ ά κ η ς   Β α ρ β ι τ σ ι ώ τ η ς   (19162011)

 Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949) : Ποιήματα 1941-2002 (2003)

 

Πηγή:

http://takisvarvitsiotis.wordpress.com/2011/03/03/takis-varvitsiotis-ereipia-%CE%B5%CF%81%CE%B5%CE%AF%CF%80%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82/

 

 


Τάκης Βαρβιτσιώτης : Ντυμένη τα χρώματα της καρδιάς μου

William Dyce : Beatrice

.

Παρουσία

Ήταν ο καιρός που ο κόσμος έμοιαζε με μια γαλάζια κάμαρα
Που τα κορίτσια εγκαταλείπονταν μέσα στους κρίνους

Προτού αρραβωνιαστείς με το χιόνι

Πριν απ’ τα δάκρυα τα λόγια και τους λυγμούς

Όταν ριγούσαν τα σώματα νικημένα απ’ το φως
Και η ψυχή μου έλιωνε σε νιφάδες

Όταν ο ήλιος έβρεχε
Φιλιά παράσημα και υακίνθους

Τότε μου φανερώθηκες
Στην αρχή φωτεινή
Με κάτασπρους φιόγκους
Από αισθήματα

Κι έπειτα κρύφτηκε τ’ ομοίωμά του
Πίσω απ’ τον άνεμο

Φωνή ανοιξιάτικη
Που γλίστρησες
Στον ουρανό

.

Τ ά κ η ς  Β α ρ β ι τ σ ι ώ τ η ς   (19162011)

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949)

Από : http://takisvarvitsiotis.wordpress.com/

.