Just another WordPress.com site

ΠΡΟΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (ΝΙΚΟΣ)

Έδγαρ Άλλαν Πόε : Οι μέρες μου ήταν όνειρο μονάχα

.

.

A Dream Within A Dream

Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow-
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;
Yet if hope has flown away
In a night, or in a day,
In a vision, or in none,
Is it therefore the less gone?
All that we see or seem
Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand-
How few! yet how they creep
Through my fingers to the deep,
While I weep- while I weep!
O God! can I not grasp
Them with a tighter clasp?
O God! can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?

.

E d g a r   A l l a n   P o e  (1809-1849)

.

Εικονογράφηση : Harry Clarke (Λεπτομέρεια)

.

.

Όνειρο ενός ονείρου

Έλα, το μέτωπό σου να φιλήσω !
Και τώρα, που από σένα θα χωρίσω,
Θα ‘θελα κάτι να σου ομολογήσω —
Δεν έχεις άδικο που λες πως τάχα
Οι μέρες μου ήταν όνειρο μονάχα∙
Μα κι αν φτερούγισε η ελπίδα πέρα,
Σε μια νύχτα ή σε μια μέρα,
Σε μια οπτασία, ή σε καμιά,
είναι γι’ αυτό λιγότερο  μ α κ ρ υ ά  ;
Ό σ α   κι αν μοιάζουμε ή θωρούμε τάχα
Τ’ όνειρο ενός ονείρου είναι μονάχα.

Στέκομαι αντίκρυ στην ανεμοζάλη
Που δέρνει αφρολουσμένο ένα ακρογιάλι,
Και μες το χέρι το κλειστό
Λίγη άμμο, ολόχρυση κρατώ —
Τι λίγη ! κι όμως πώς γλιστρά μου
Μες στο βυθό, απ’ τα δάχτυλά μου.
Σαν τα δάκρυά μου — τα δάκρυά μου !
Ω, Θεέ μου, ας ήταν να μπορούσα
σφιχτότερα να την κρατούσα!
Ω, Θεέ μου ! ούτ’   έ ν α  μόριο μόνο
Απ’ τ’ άσπλαχνο το κύμα δεν γλυτώνω ;
Να ‘ναι  ό σ α  μοιάζουμε ή θωρούμε, τάχα
Ενός ονείρου τ’ όνειρο μονάχα ;

.

Εικονογράφηση : Edmund Dulac

.


Μετάφραση: Ν ί κ ος   Σ η μ η ρ ι ώ τ η ς

(Έδγαρ Πόε, Τα ποιήματα, Μετάφραση Νίκου Σημηριώτη, Αθήνα, Εκδόσεις Α. Καραβία, 1965, σελ. 77-78.)

.

Ονειρο  σ’ ένα όνειρο

Δέξου αυτό το φιλί στο μέτωπό σου.
Τώρα που ξεχωρίζουμε θα σου τ’ ομολογήσω:
Δεν είχες άδικο να λες πως όλη μου η ζωή
εστάθηκ’ ένα όνειρο.
Κι αν η ελπίδα επέταξε
μια νύχτα, είτε μια μέρα,
είτε σε μια οπτασία, ή μέσα στο άπειρο,
είναι γι’ αυτό λιγότερο φευγάτη;
Ο,τι θωρούμε ή φαινόμαστε, δεν είναι
παρά ένα όνειρο μέσα σε κάποιον όνειρο.

Στέκω μπροστά στη βουή του ακρογιαλιού
που το χτυπάει το κύμα,
και κλείνω μεσ’ την φούχτα μου
δέκα σπειριά μαλαματένιαν άμμο
δέκα σπειριά, όμως κι εκείνα ακόμα
πως γλυστράνε μεσ’ απ’ τα δάχτυλά μου
και χάνονται στην άβυσσο,
ενώ παίρνει με το κλάμα, ποταμός το κλάμα.
Θεέ μου! Δεν μπορώ, λοιπόν, να τα κρατήσω
λιγάκι πιο σφιχτά;
Δεν μπορώ, θεέ μου να σώσω ούτ’ ένα
από το κύμα τ’ αδυσώπητο;
Οτι θωρούμε ή φαινόμαστε, δεν είναι λοιπόν,
ένα όνειρο μέσα σε κάποιον όνειρο;

Μετάφραση : Ν ί κ ο ς   Π ρ ο ε σ τ ό π ο υ λ ο ς

(Τη μετάφραση αυτή, που δεν τη γνωρίζαμε, μας την πρότεινε η καλή φίλη μας Silena.)

.

.

Advertisements