Just another WordPress.com site

Τελευταία

Gustav Mahler : From Symphony No. 9

 

 

.

 

 

.

Gustav Mahler : –Das Lied von der Erde (Song of the Earth)

 

.

 

 

 

.

William Butler Yeats : Man has created death

Death

Nor dread nor hope attend
A dying animal;
A man awaits his end
Dreading and hoping all;
Many times he died,
Many times rose again.
A great man in his pride
Confronting murderous men
Casts derision upon
Supersession of breath;
He knows death to the bone
Man has created death.

W. B. Yeats (1865-1939)

Πατήρ Νικόλαος Λουδοβίκος : Το Σώμα … Το Σώμα …

Ο Ν. Λ. έχει σπουδάσει Ψυχολογία, Παιδαγωγική, Φιλοσοφία  και Θεολογία,  και έχει διδάξει σε Πανεπιστήμια της Βρετανίας, καθώς και στη Θεσσαλονίκη.  Ωστόσο, φαίνεται να είναι απαλλαγμένος από τον αθεράπευτο ναρκισσισμό των θεολογικών – ακαδημαϊκών  αστέρων. Παρά τις  επιμέρους  διαφωνίες μας, τον εκτιμούμε βαθύτατα  και, το σπουδαιότερο,  τον αγαπάμε. Γι’ αυτό  θα παρουσιάσουμε   μέσα στον Σεπτέμβριο κάποιες ομιλίες του που εναρμονίζονται με τις «αλήθειες» και τά «ψέματά»  μας. –Σ. Η.

 

 

 

 

 

 

 

.

Ραντεβού !

.

Το πτερόεν σας εύχεται ένα όμορφο καλοκαίρι.

Ραντεβού το Σεπτέμβρη !

.

.

.

.

.

Νικηφόρος Βρεττάκος : Εἶπα καὶ ἔγραψα, «Ἀγαπῶ»

.

.

Ὁ Ἀγρὸς τῶν λέξεων

Ὅπως ἡ μέλισσα γύρω ἀπὸ ἕνα ἄγριο
λουλούδι, ὅμοια κ’ ἐγώ. Τριγυρίζω
διαρκῶς γύρω ἀπ’ τὴ λέξη.

Εὐχαριστῶ τὶς μακριὲς σειρὲς
τῶν προγόνων, ποὺ δούλεψαν τὴ φωνή,
τὴν τεμαχίσαν σὲ κρίκους, τὴν κάμαν
νοήματα, τὴ σφυρηλάτησαν ὅπως
τὸ χρυσάφι οἱ μεταλλουργοὶ κ’ ἔγινε
Ὅμηροι, Αἰσχύλοι, Εὐαγγέλια
κι ἄλλα κοσμήματα.

Μὲ τὸ νῆμα
τῶν λέξεων, αὐτὸν τὸ χρυσὸ
τοῦ χρυσοῦ, ποὺ βγαίνει ἀπ’ τὰ βάθη
τῆς καρδιᾶς μου, συνδέομαι, συμμετέχω
στὸν κόσμο.
Σκεφτεῖτε:
Εἶπα καὶ ἔγραψα, «Ἀγαπῶ».

 

Ν ι κ η φ ό ρ ο ς  Β ρ ε τ τ ά κ ο ς

 

Πηγή : http://www.myriobiblos.gr/greekliterature/vrettakos_agros.html

Dante Alighieri : Πικρό ψωμί

.

.

Από τη «Θεία Κωμωδία»

.

θε να σου αποδείξω

τι πικρό είναι το ξένο το ψωμί

κι’ ακόμα

πώς σακατεύεται βαρειά

το γόνα

ν’ ανεβοκατεβαίνη ξένες σκάλες

.

D a n t e   A l i g h i e r i

Μτφρ. Ν ί κ ο ς  Ε γ γ ο ν ό π ο υ λ ο ς

 

Νίκου Εγγονόπουλου, Στην κοιλάδα με τους ροδώνες, Αθήνα, Ίκαρος 1978, σελ. 212.

.

Bertolt Brecht : Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον


.

George Grosz : Pillars of Society

.

.

.

Ο φασισμός
 

Ο φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον
Καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει
Τι κρύβει μεσ’ τα δόντια του το ξέρω
Καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
Και χάνονται βαθιά στα περασμένα
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν
Μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον!

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
Που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι!
Το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
Και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα
Πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου
και δίπλα σου [θα]  φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

B e r t o l t   B r e c h t

.

Τη θαυμάσια  μετάφραση τη βρήκαμε στο ιστολόγιο:

http://www.alfavita.gr/poiisi/brect15.php

.

Νίκος Γρηγοριάδης : Δὲν εἶναι ποὺ…

Salvador Dali : The Meditative Rose

.

Τὸ  μυστικὸ ἄνθος

.

Δὲν εἶναι ποὺ δὲν ἔχεις τί νὰ πεῖς / μᾶλλον / κάποιο μυστικὸ ἄνθος / ἄρχισε νὰ ὡριμάζει / στὴ σιωπή σου.

.

 Ν ί κ ο ς   Γ ρ η γ ο ρ ι ά δ η ς

.

Ἀπὸ Σπύρου Κοκκίνη, νθολογία Νεοελληνικς Ποίησης, 6η ἔκδ,
Ἔκδ. Ι.Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΥ & ΣΙΑΣ Α.Ε., Ἀθῆναι 2000.

Πηγή : http://www.myriobiblos.gr/greekliterature/grigoriadis_anthos.html

.

Ἀναστάσης Βιστωνίτης : Τὸ ποίημα δὲν εἶναι …

.

{Χωρίς τίτλο}

Τὸ ποίημα δὲν εἶναι σὰν τὰ φύλλα
ποὺ ὁ ἄνεμος σέρνει στοὺς δρόμους.
Δὲν εἶναι ἡ ἀκίνητη θάλασσα,
τὸ ἀραγμένο καράβι.
Δὲν εἶναι ὁ γαλάζιος οὐρανὸς
καὶ ἡ καθαρὴ ἀτμόσφαιρα.

Τὸ ποίημα εἶναι ἕνα καρφὶ
στὴν καρδιὰ τοῦ κόσμου.
Ἕνα φωτεινὸ μαχαῖρι
μπηγμένο κάθετα στὶς πόλεις.
Τὸ ποίημα εἶναι σπαραγμός.
Κομμάτι γυαλιστερὸ μέταλλο,
πάγος, σκοτεινὴ πληγή,
τὸ ποίημα εἶναι σκληρό,
–πολυεδρικὸ διαμάντι.
Συμπαγές– λαξευμένο μάρμαρο.
Ὁρμητικό– Ἀσιατικὸς ποταμός.
Τὸ ποίημα δὲν εἶναι φωνή,
πέρασμα πουλιοῦ.
Εἶναι πυροβολισμὸς
στὸν ὁρίζοντα καὶ τὴν ἱστορία.
Τὸ ποίημα δὲν εἶναι ἄνθος ποὺ μαραίνεται.
Εἶναι βαλσαμωμένος πόνος.

Ἀ ν α σ τ ά σ η ς  Β ι σ τ ω ν ί τ η ς  

.

Πηγή : http://www.myriobiblos.gr/greekliterature/vistonitis_noname.html